ΓΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ

Δεν χρειαζόμαστε πάντα ζάχαρη και λιπαρές κρέμες για να ετοιμάσουμε λαχταριστά σνακ. Με τη γλύκα της μπανάνας, με αμυγδαλοβούτυρο και δροσερό και υγιεινό γιαούρτι κάνουμε αυτά τα θαυμάσια μάφιν.

Παραδοσιακό και αγαπητό γιορτινό, κορφιάτικο πιάτο από τον Κερκυραίο σεφ Αριστοτέλη Μέγκουλα, ο οποίος λέει πως παλαιότερα το έφτιαχναν με άγρια πράσα και άγριο σέλινο, που είχαν πολύ πιο δυνατή γεύση και άρωμα.

Το πιλάφι βάζει τα γιορτινά του! Ετοιμάζουμε ετούτη τη σμυρναίικη εκδοχή του στη γάστρα και στολίζουμε με καβουρδισμένα αμύγδαλα, σταφίδες και σπόρους ροδιού.

Φαγητό διαδεδομένο σε μεγάλο μέρος της Μακεδονίας, πιάτο της φτώχειας, που έμπαινε απροβλημάτιστα και στα αστικά σπίτια και αρχοντικά, χάρη στη νοστιμιά του. Το μακάλο είναι μια σάλτσα που φτιάχνεται από το λάδι στο οποίο τηγανίζουν τους κεφτέδες. Στην Καστοριά το κάνουν και με τα τηγανητά ψαράκια της λίμνης.

Στη Γαλλία το ρυζόγαλο το αποκαλούν «riz au lait», που σημαίνει πολύ απλά «ρύζι με γάλα». Πήζει με κρόκους και όχι με άμυλο (κορν φλάουρ), γι’ αυτό δεν γίνεται πολύ σφιχτό, αλλά αποκτά μια ωραία, χυλωμένη και απαλή αίσθηση. Η γεύση του είναι επίσης πιο πλούσια και γεμάτη.

Και το απλό σαντουιτσάκι έχει τη τέχνη του! Εδώ βάζουμε λούζα και κασέρι και τα συνδυάζουμε με μελωμένα ντοματίνια, σοταρισμένα στο ελαιόλαδο και σβησμένα με βαλσαμικό ξύδι.

Τηγανιά στο γιορτινό τραπέζι; Κι όμως! Ειδικά αυτή η τηγανιά με γαλοπούλα, κάστανα και μήλα θα κλέψει σίγουρα την παράσταση.

Σκορδάτες, χρυσαφένιες, με τραγανή επιφάνεια και μαλακό εσωτερικό, τρώγονται ζεστές και κλέβουν την παράσταση στο επίσημο τραπέζι.

Έχει τον τρόπο του ο Δημήτρης Μακρυνιώτης να μας γλυκαίνει χωρίς να μας παιδεύει. Τα γλυκά του είναι εύκολα και εντυπωσιακά. Ό,τι πρέπει για το βράδυ του ρεβεγιόν ή για όταν έρχονται οι φίλοι.