ΓΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ

Όσα χρειάζεται να ξέρουμε για να φτιάξουμε τζιγεροσαρμάδες, γαρδούμπες, κοκορέτσια και χίλια δυο μερακλίδικα μεζεδάκια.

Με μαρούλι ή με ανοιξιάτικα χόρτα; Αυγοκομμένη ή κοκκινιστή; Από τα πιο χαρακτηριστικά πιάτα της ελληνικής πασχαλινής παράδοσης, η μαγειρίτσα έχει πολλά πρόσωπα.

Ψήμα, πάτουδο, μαρτής, κουρμπάνι, πασχάτης, οφτό κλέφτικο, γκιούλμπασι, μαστέλο, μαϊντανάτο, κασπακ΄νό, λαμπριώτης, βυζάντι, μουούρι. Γνωστά και λιγότερο γνωστά πασχαλιάτικα φουρνιστά από κάθε γωνιά της Ελλάδας.

Μπόλικα τα αυγά που την αφρατεύουν, άφθονα και τα αμύγδαλα που τη νοστιμίζουν και την αρωματίζουν. Με αυτή την αμυγδαλόπιτα γιορτάζουν οι Κεφαλονίτες το Πάσχα.

Λιτοί και απέριττοι στην Ήπειρο, ψήνουν το αρνάκι στον φούρνο χωρίς πολλά μπαχάρια και μυρωδικά, περιχυμένο με πλούσιο βούτυρο, για ρωμαλέα νοστιμιά.

Ένα επιβλητικό κορφιάτικο dominicale με ηλικία μισής χιλιετηρίδας, δύο φιλόξενοι οικοδεσπότες, τρεις Κερκυραίοι σεφ, είκοσι πιάτα με την αλέγρα γεύση του νησιού. Το Πάσχα στην Κέρκυρα έχει πολλά πρόσωπα, κι εμείς γνωρίσαμε το πιο γοητευτικό της.

Μην σας ξεγελά το όνομά τους! Οι «τούρτες» της Κάσου είναι πιτούλες με τυρένια γέμιση και τσουρεκένια ζύμη και τις φτιάχνουν σε πολλά σχήματα – ένα απίθανα μυρωδάτο πασχαλιάτικο κέρασμα.

Στην Κρήτη τα τσουρέκια τους τα έλεγαν «ψωμιά» ή «γαλατερά» γιατί τα ζύμωναν με φρέσκο ανοιξιάτικο γάλα και όχι με νερό. Συχνά ανάπιαναν και το προζύμι με γάλα. Επίσης, δεν έβαζαν βούτυρο, αλλά γιαούρτι.

Kατσικάκι καλοθρεμμένο με βότανα, μπόλικο σκόρδο, λαδοτύρι και ευωδιά από κληματόβεργες. Η απλότητα της Ανάφης σε όλο της το μεγαλείο!