ΓΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ

Ζουμερή και μυρωδάτη, με την ελαφριά πικράδα της μαστίχας που της πάει πολύ.

Ντομάτα, μοτσαρέλα, ζαμπόν, ελιές, αγκινάρες και μανιτάρια σε μια κλασική ιταλική πίτσα, που γεννήθηκε στη δεκαετία του ’50, πιθανότατα εκ των ενόντων – το όνομά της στα ιταλικά σημαίνει, «παιχνιδιάρικη».«παρορμητική».

Είναι τα κλασικά maki zushi αλλά αντεστραμμένα, δηλαδή το ρύζι βρίσκεται εξωτερικά του ρολού και το φύλλο nori εσωτερικά. Η γέμιση μπορεί να περιέχει όποια υλικά μάς αρέσουν.

Μια σκεπαστή γλυκιά πίτσα, ακαταμάχητη λιχουδιά για τα παιδιά και λαχταριστή αμαρτία ενηλίκων. Την ετοιμάζουμε με πραλίνα φουντουκιού σπιτική ή έτοιμη του εμπορίου και το κρεμώδες αγελαδινό τυρί μασκαρπόνε.

Μη σας ξεγελά το όνομα· δεν πρόκειται για πίτα, αλλά για ένα απλό, μα πολύ νόστιμο λαδερό από το Ζαγόρι, με πατάτες και πράσα. Εύκολο και γρήγορο.

Δύο μαγαζιά-θεματοφύλακες των πιο γλυκών στιγμών της Αθήνας, βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής το ένα από το άλλο, και τα δύο στα πέριξ της Ομόνοιας.

Νότια στέκια που ξέρουν από θάλασσα.

Nτελικάτη, φίνα και εξαιρετικά μυρωδάτη με το μεθυστικό άρωμα του λεμονιού, αυτή η κρέμα είναι ιδανική τόσο για να την απολαύσεις με το κουτάλι, όσο και για να την αλείψεις σε φρυγανισμένο ψωμί, μπισκότα κ.α.

Το πιο απλό πιλάφι αν το μαγειρέψεις με καλό βούτυρο και το σερβίρεις με αυγό μάτι γίνεται λιχουδιά!