ΠΟΛΗ

Δύο παλιές φωτογραφίες από την οδό Χαριλάου Τρικούπη, στη Νεάπολη, με οδήγησαν με νέο βλέμμα σε αυτήν τη γειτονιά της Αθήνας.

Σαν να εισερχόμουν στην κοιλιά ενός κήτους, είχα μόλις δρασκελίσει την είσοδο εντός στοάς ενός μεγαθηρίου τουλάχιστον 65 ετών.

Τέσσερις Αθηναίοι περιγράφουν μια καθημερινότητα που επιβαρύνεται, σταθερά, από προβλήματα στις υποδομές, δυσκολίες στις μετακινήσεις και υψηλό κόστος κατοικίας.

Στην οδό Χίου, σε μια παλιά αθηναϊκή συνοικία, κοντά στο στούντιο της Φίνος Φιλμ και στο πατρικό του Αλέκου Φασιανού, κάτω από τη Λιοσίων και πάνω από τον σταθμό Λαρίσης, ορθώνεται για παραπάνω από έναν αιώνα ο ναός του Αγίου Παύλου.

Η «Κ» περπάτησε τους δρόμους της πρώτης προσφυγικής γειτονιάς της Αθήνας, που εδώ και έναν αιώνα γράφει τη δική της μικρή ιστορία, ανάμεσα στις πρώτες μνήμες και σε αυτές που συνεχίζουν να γράφονται στους δρόμους της.

Σε ένα κομμάτι της Αθήνας που προ πολλού έχει αποσυνδεθεί από τη συγκροτημένη αστική ζωή, στη λοβοτομημένη οδό Αχιλλέως, κάτω από την πλατεία Καραϊσκάκη, συναντά ο περιπατητής αυτά τα αξιοπερίεργα ξέφτια μιας πρότερης συνθήκης.

Τα αυτόγραφα σε… greeklish, τα ψώνια στο Μοναστηράκι και τα γυρίσματα σε ένα φέρι μποτ για Υδρα: ο Μάριος Βουτσινάς θυμάται την Τζέιν Φόντα που συνάντησε στα 60s στην Αθήνα, ενώ ήταν και ζευγάρι με τον πατέρα του, τον ηθοποιό Ανδρέα Βουτσινά.

Πίσω από τη Συγγρού, εκεί όπου σβήνει λίγο-λίγο ο θόρυβος των αυτοκινήτων και βγαίνουν πιο καθαρές οι φόρμες των σπιτιών, που εκείνη τη μέρα ήταν λουσμένες στον ήλιο, συνάντησα τα λείψανα ενός αστικού θησαυρού.

Οταν περπατάς στην 3ης Σεπτεμβρίου, έχοντας ήδη γεμίσει από τις ριπές αστικής ιστορίας και την παλαιοαθηναϊκή αύρα της Πατησίων, αναρωτιέσαι: για ποιον λόγο δεν είναι αυτός ο δρόμος, γεμάτος με τόσα αρχοντικά κτίρια, η προθήκη της Αθήνας;