ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

Η καινοτόμος παρουσία του στη μεταπολεμική ελληνική λογοτεχνική παραγωγή.

Η Φινλανδή Ίντα Τουρπέινεν έγραψε ένα μπεστ σέλερ με πρωταγωνιστή ένα γιγάντιο ξεχασμένο πλάσμα που εξαφανίστηκε από τη Γη τον 18ο αιώνα. Τη συναντήσαμε στην Αθήνα και συζητήσαμε μαζί της για τον τρόπο που πρέπει να μάθουμε να σχετιζόμαστε με τη φύση.

Να το πω εξαρχής και όσο πιο απλά γίνεται: Ο Θωμάς Ιωάννου, o εξ Αρτης Πρεβεζάνος –ή ο εν Πρεβέζη Αρτινός–, είναι καλός ποιητής. Και ολιγογράφος. Το νέο βιβλίο του, η «Ανοιχτή ημερομηνία» (Πόλις, 2025), δεύτερο της παραγωγής του, ήρθε σχεδόν μιάμιση δεκαετία μετά το πρώτο, το «Ιπποκράτους 15» (Σαιξπηρικόν, 2012).

Εδώ και ένα μήνα, τα έργα του κυκλοφορούν ελεύθερα δικαιωμάτων. Ερχεται μπαράζ εκδόσεων των βιβλίων του στα ελληνικά. Πώς συνδιαλέγονται με τα κείμενά του οι Ελληνες μεταφραστές του;

Είχα πάντα δίπλα μου τους «Μπούντενμπροκ».

«Οποιος επιθυμεί να γνωρίσει την κοινωνική και πολιτική ζωή της Ρωσίας πρέπει να μελετήσει τη λογοτεχνία της».

Ο δρ Φρίντχελμ Μαρξ είναι επιμελητής της έκδοσης του συνολικού έργου του Τόμας Μαν, αντιπρόεδρος της Γερμανικής Ενωσης Τόμας Μαν και επικεφαλής της κριτικής επιτροπής του ομώνυμου βραβείου.

Το λυρικό πεζό του Κώστα Καρυωτάκη με τίτλο «Η Τελευταία» το είχα ακούσει για πρώτη φορά το 2009, από την ανάγνωση του ηθοποιού Δημοσθένη Παπαδόπουλου στην τηλεοπτική σειρά «Καρυωτάκης» της ΕΡΤ1, που είχε σεναριογραφήσει και σκηνοθετήσει ο Τάσος Ψαρράς για τη ζωή του ποιητή.

«Καθώς μεγαλώνεις, το μοναδικό καταφύγιό σου είναι η δουλειά», γράφει ο Ουίλιαμ Γκάντις στο «Αγάπη χαίνουσα» (Ποταμός: 2025, μτφρ.: Γ. Μπέτσος). Η φράση, κοινότοπη και ανησυχαστική, μας εισάγει στο σύμπαν του συγγραφέα.