ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

Ο Βιντσέντζο Λατρόνικο περιγράφει στην Τελειότητα, το βιβλίο του που συζητήθηκε όσο λίγα φέτος, τις φιλοδοξίες και τις απογοητεύσεις μιας γενιάς που «(αν)ισορροπεί» ανάμεσα στην επανάσταση και στο λαϊφστάιλ του Instagram.

Αθλιοι και αθλιότητα. «Ο Ουγκό χρησιμοποιεί αυτές μόνο τις δύο λέξεις ώστε να παραπέμπουν συνεχώς στον τίτλο του βιβλίου, αφήνοντας στον αναγνώστη το χρέος να βρει ποια ακριβώς έννοια δίνει στη λέξη κάθε φορά και σε ποια ερμηνεία της ανήκει και ο ίδιος!», γράφει στο προλογικό σημείωμα (Α΄ τ., σ. 32) ο Ωρίων Αρκομάνης […]

Στα ράφια των παλιών βιβλιοπωλείων συναντάει κανείς φωνές συχνά λησμονημένες στης ποίησης τις όχθες· και μοιάζει σχεδόν με «ανασκαφή» στίχων που δεν ηχούν μέχρι τις μέρες μας.

Από τον θάνατο έως τον έρωτα, τα θέματα που απασχολούν τη λογοτεχνία απασχολούν τους ανθρώπους από καταβολής κόσμου.

Στον ψηφιακό δημόσιο χώρο, η επιτέλεση της πνευματικότητας παρουσιάζει μια ιδιομορφία.

Η χρυσή εποχή της Πορτογαλίας ζει μέσα στους στίχους του Λουίς ντε Καμόες, στους «Λουσιάδες».

«Η δικαιοσύνη δεν θα ’ρθει μοναχή της, δεν έχει πόδια. Εμείς θα τη σηκώσουμε στους ώμους μας και θα τη φέρουμε». Το απόφθεγμα του Νίκου Καζαντζάκη κοσμούσε τη σκηνή του Πάνου Ρούτσι, ο οποίος επί 23 ημέρες έκανε απεργία πείνας στο Σύνταγμα.