ΚΡΑΣΙ

Πώς ένας νέος σεφ «κερδίζει» τους ντόπιους με γεύσεις από την πατρίδα μας.

O τρύγος στη Σαντορίνη τελειώνει για τις λευκές ποικιλίες και σε λίγες μέρες ξεκινά για τις ερυθρές, αλλά στα μάτια όλων βλέπεις την απογοήτευση. Oι φωνές άνευρες, σχεδόν ψιθυριστές, μιλάνε για ένα τραγικό τρύγο.

Αναζητήσαμε στα αμπέλια των παππούδων μας τις ποικιλίες που αναβιώνουν οι σύγχρονοι αμπελουργοί και οινοποιοί. Ιδού δεκατρείς που επιβίωσαν σαν από θαύμα και ούτε οι σομελιέ δεν τις γνωρίζουν με το όνομά τους.

Ρετσίνα για τον γαύρο, ροζέ για το μπαρμπουνάκι, κόκκινο για τη σφυρίδα.

Κάτω από τον ήλιο και τους αέρηδες που δεν λυπούνται τίποτα, επιβιώνουν παλιά κλήματα. Κουβαλούν DNA από προφυλλοξηρικούς αμπελώνες και φέρνουν στο ποτήρι μας κάτι από το παρελθόν, που μοιάζει τώρα νέο, μαζί με μια ελπίδα για το μέλλον.

Ένα ανοιξιάτικο βράδυ στην Αθήνα, στην αυλή της Αίγλης Ζαππείου, ανάμεσα σε ποτήρια με grappa και γουλιές από τσίπουρο, συναντήσαμε τον Jacopo Poli της Poli Distillerie, που εδρεύει στο μικρό χωριό Schiavon, κοντά στο Bassano del Grappa – για πολλούς, το μέρος όπου γεννήθηκε και το ίδιο το απόσταγμα.

Πρώτα ρωτάς τι είναι. Μετά, πού θα τη βρεις.

Ζωντανά, ανεπιτήδευτα και με αισθητική που συχνά θυμίζει street art, τα Pétillant Naturel –ή, απλώς, pét-nat– έχουν κερδίσει έδαφος και ενθουσιώδεις θαυμαστές. Με ετικέτες που ξεχωρίζουν και ονόματα γεμάτα φαντασία, αυτά τα αφρώδη κρασιά ξεφεύγουν από τα τετριμμένα.

Πειραματιζόμαστε με τα κόκκινα της Πελοποννήσου και βάζουμε στο ψυγείο τα φρέσκα, φρουτώδη κρασιά της. Τα δοκιμάσαμε στους 14°C και σας τα προτείνουμε με κλειστά μάτια.