«ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ»

Η γεύση αυτής της πίτας είναι μια έκπληξη, καθώς η απρόσμενη προσθήκη της κανέλας, που παραδόξως ταιριάζει πολύ, της δίνει μια ωραία αίσθηση θαλπωρής.

Από την πλατεία Αγίας Ειρήνης μέχρι τη Δραπετσώνα και τη Νέα Σμύρνη, αυτά είναι τα σουβλατζίδικα που κρατούν τη γεύση τους σταθερή εδώ και δεκαετίες. Φτιάχνουν τα καλαμάκια τους, ζυμώνουν τον κιμά, ψήνουν και τυλίγουν τα σουβλάκια όπως παλιά.

Είναι και εύκολο και γρήγορο. Λιγότερο από μισή ώρα θέλουμε για να ετοιμάσουμε αυτό το τηγανητό ρύζι με τις γαρίδες, τα λαχανικά και τα ασιατικά αρώματα.

Το τέλειο πρόχειρο φαγητό. Αυγά και πατάτες με παχιά, κόκκινη σάλτσα – σάρτσα τη λένε στην Κέρκυρα- με ντομάτες, ψιλοκομμένο κρεμμύδι και πιπέρι γλυκό και καυτερό.

Έχουν την ίδια ζύμη και άλλη γέμιση: τα μισά κιμαδοπιτάκια, με τον κιμά που μας περίσσεψε, και τα μισά πρασοπιτάκια. Και νοστιμότατα γίνονται και μεταφέρονται εύκολα στο ταπεράκι του γραφείου ή του σχολείου.

Το σπίτι των καλοκαιριών της Μαρίνας Λεωνιδοπούλου ανοίγει ένα παράθυρο με θέα στην αστική ιστορία της Μυτιλήνης.

Ο θεατρικός συγγραφέας από τη Ρουμανία Ματέι Βιζνιέκ, κάποτε πολιτικός πρόσφυγας και ο ίδιος, παραδίδει ένα σπονδυλωτό θεατρικό έργο που αναδεικνύει τον παραλογισμό του προσφυγικού ζητήματος μέσα από παράλληλες ιστορίες.

Δεκαεπτά σημαντικοί εικαστικοί ενώνουν τις δυνάμεις τους για την προστασία των ωκεανών, δημιουργώντας έργα με μελάνι από φύκη. Συζητήσαμε με κάποιους από αυτούς για την έμπνευση και την περιβαλλοντική ανησυχία.

Πιάνουμε μια θέση στην μπάρα με παρέα αλλά και μόνοι μας, τσιμπάμε κάτι πίνοντας το κρασί μας ή τρώμε κανονικά, χαζεύουμε την κίνηση της κουζίνας -από τόσο κοντά είναι λίγο σαν να βλέπεις παράσταση- και πιάνουμε κουβέντα με τους διπλανούς.