Γαστρονομος

Με τον Τάσο Χαλκιόπουλο του Athensville περπατήσαμε σε πεζόδρομους, αυλές και πλατείες και βρήκαμε δροσερές γωνιές για φαγητό κάτω από ανθισμένες βουκαμβίλιες, τζακαράντες και μουριές, λίγο πριν η Αθήνα… σκάσει από τη ζέστη.

Λίγες μόνο κορυφές φρέσκιας ρίγανης αρκούν για να δώσουν δυνατό άρωμα σε αυτή τη σαλάτα-αλοιφή που συνηθίζουν να φτιάχνουν στο Πήλιο, με άγρια βουνίσια ρίγανη εκεί βέβαια.

Πλούσια ομελέτα φούρνου με κολοκυθάκια και μυρωδικά, ιδανική για ένα απολαυστικό πρωινό ή ένα χορταστικό γεύμα.

Τα ραφιόλια είναι από τα πιο χαρακτηριστικά γλυκά του νησιού. Τα τηγανητά πιτάκια με τη γέμιση της μελόπιτας, πέρα από τυροβολιά Μυκόνου, μπορούμε να τα φτιάξουμε και με ανθότυρο ή μυζήθρα. Με μέλι και τριμμένο καρύδι είναι πεντανόστιμα.

Μια ανοιξιάτικη πατατοσαλάτα όλο χρώμα και γεύση, γεύμα κανονικό: έχει φρέσκο αρακά, σαρδέλες στο λάδι και βραστά αυγά, δυόσμο για δροσιά και ψιλοκομμένη πιπερίτσα τσίλι να της προσθέτει λίγη κάψα που της πάει πολύ.

Με μπόλικα βραστόψαρα και μερικά καβουράκια, κρεμμύδια και πατάτες μάς έφτιαξαν τούτη την κακαβιά δύο ψαράδες του νησιού. Σε δυνατή φωτιά, για να γίνει το ζουμί τους μια άσπρη κρέμα όλο νοστιμιά.

Με σαντιγί και (απαραιτήτως) κερασάκι από πάνω, τρώμε τα πιο εντυπωσιακά, νοσταλγικά παγωτά στην πόλη.

Χτυπάμε στον πολυκόφτη σκόρδο, δυόσμο και ελαιόλαδο, μέχρι να γίνουν μια σάλτσα σαν αραιό πέστο και περιχύνουμε τα βλίτα και την αλμύρα. Χορτοσαλάτα περιωπής!

Σαλάτα-γεύμα η κλασική αμερικάνικη Cobb. Παρά τις μικροπαραλλαγές, τα βασικά υλικά της παραμένουν σταθερά: το ψητό στήθος κοτόπουλου, τα βραστά αυγά, το τραγανό μπέικον, το μπλε τυρί και οι ντομάτες.