ΚΡΙΤΙΚΗ

Η κουλτούρα της υπαίθριας κατανάλωσης αλκοόλ έχει και τις οικολογικές παρενέργειές της. Ποιος ευθύνεται για όλα αυτά τα πλαστικά ποτήρια που γεμίζουν τα πεζοδρόμια;

Ευτυχήσαμε να αποκτήσουμε και στη γλώσσα μας ένα από τα μεγάλα κλασικά κείμενα της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας.

Ως γνωστόν, ούτε ένας κούκος ούτε ένα χελιδόνι φέρνουν την άνοιξη. Απ’ ό,τι φαίνεται ούτε ένα καναρίνι μπορεί να κάνει μυθιστόρημα μια συλλογή πεζών. Ωστόσο, η Κατερίνα Παπαντωνίου χαρακτηρίζει το βιβλίο της μυθιστόρημα σε 22 επεισόδια, βάζοντας ένα καναρίνι να πεταρίζει ανάμεσά τους.

Ημουν βυθισμένη στις σελίδες της ανθολογίας, όταν στάθηκε από πάνω μου ένας φίλος και, με ειλικρινή απορία, ρώτησε: «Γιατί ασχολείσαι με ένα βιβλίο σαν κι αυτό;».

Η ποίησή του στο επίκεντρο και γύρω της αναρίθμητες φιλολογικές και κριτικές μελέτες γραμμένες τα τελευταία εκατό χρόνια· και παράλληλες μελοποιήσεις ποιημάτων και παρωδήσεις στίχων· και ταυτόχρονα βιογραφίες, μυθοπλαστικά, κινηματογραφικά και θεατρικά έργα σε μια προσπάθεια να αναστήσουν το πρόσωπο και την προσωπικότητά του·

Η οικογένεια είναι σωτήρια παγίδα. Αναγκαίος θεσμός στήριξης, πλαίσιο ωρίμανσης και κοινωνικοποίησης που ενσταλάζει τη σύμπνοια, μπολιάζοντας όμως το άτομο και με γενναίες δόσεις ύπουλης αντιπαλότητας. «Οπως τότε μωρό που τον είχε ρίξει από τη σκάλα. Φαίνεται πως η εποχή της αθωότητας κυοφορεί ήδη το σπέρμα του φόνου» (σ. 56)

Στη Μαρία αρέσει να γράφει. Οταν γράφει ξεχνάει το σώμα, όχι μόνο το δικό της, αλλά και αυτό της δίδυμης αδελφής της, ριζωμένης στον κρόταφό της. Η Μαρία και η Αννα είναι σιαμαίες.

Ο εικοσιεπτάχρονος Αγγελος Μπέρτος από την Κάρπαθο προσφέρει με την υπό συζήτηση συλλογή του όλα όσα προσδοκά κανείς από έναν πρωτοεμφανιζόμενο ποιητή: επινοητικότητα στις εικόνες και ρυθμό στον στίχο, θάρρος στην υπεράσπιση της ιδιοσυγκρασίας και οργάνωση που υπηρετεί συνθετικά έναν στόχο.

Κυκλοφόρησε στα μαύρα χρόνια της χούντας· το διαβάσαμε πριν από πενήντα τρία χρόνια, χαράχτηκε μέσα μας κι έκτοτε μας σημαδεύει. Πώς γίνεται και ο Αντρέας Φραγκιάς κατόρθωσε να πραγματοποιήσει την προτροπή του ομοϊδεάτη ποιητή: «Σαν πρόκες πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις, να μην τις παίρνει ο άνεμος»;