ΚΡΙΤΙΚΗ

Η μητερούλα του έλεγε ότι αυτός θα γινόταν το τέταρτο «Μπ» στην υπέρλαμπρη ακολουθία Μπαχ, Μπετόβεν, Μπραμς. Και δεν είχε άδικο, ο Μπέντζαμιν Μπρίτεν (1913-1976) υπήρξε ιδιοφυής συνθέτης σοβαρής μουσικής και εξαιρετικά δημοφιλής. Υπήρξε ακόμη δεινός καριερίστας, που νοιαζόταν αρκετά για το χρήμα.

Ανάμεσα στην πραγματικότητα και στη μυθοπλασία δεν εκτείνεται ποτέ ένα ξεκάθαρο όριο, αλλά ένα πεδίο αμοιβαίων μετατοπίσεων. Εκεί τοποθετείται το «Τα θέλω όλα» του Ντόμινικ Αμερένα: μυθιστόρημα που δεν αρκείται στον διάπλου των θολών νερών της αυτομυθοπλασίας, αλλά αναμετριέται με τη συνθήκη της σύγχρονης συγγραφικής πράξης.

Ακόμη μία γυναικοκτονία, για να χρησιμοποιήσουμε τη σύγχρονη ορολογία, μιας και οι δολοφονίες γυναικών από ανθρωποκτονίες αναβαθμίστηκαν σε γυναικοκτονίες. Ευτυχώς αυτή είναι μυθοπλαστική.

Με έναν κρυστάλλινο θάνατο ξεκινάει το μυθιστόρημα της Ελένης Στελλάτου. Η παγωμένη επιφάνεια μιας λίμνης θρυμματίζεται όταν ένα αγόρι τη διασχίζει με το έλκηθρό του.

Η, γεννημένη το 1967, Θεώνη Κοτίνη έχει δώσει από τα πρώτα βήματά της, στο γύρισμα της χιλιετίας, δείγματα ενός ιδιόρρυθμου λυρισμού που ασκεί έλξη στην/στον αναγνώστρια/τη. Είναι μια ποίηση που επανέρχεται με τον ίδιο τρόπο, στα ίδια πάνω-κάτω θέματα, σαν φυσικό φαινόμενο, σαν πλημμυρίδα και άμπωτη.

Σε τι συνίσταται το Αμερικανικό Υψηλό σύμφωνα με τον σπουδαίο κριτικό Χάρολντ Μπλουμ (1930-2019) στο εμβληματικό «Ο δαίμων ξέρει» (2015); Συνίσταται, όπως ο 85χρονος συγγραφέας εισαγωγικά παρατηρούσε, στην αδιάκοπη προσπάθειά μας να υπερβούμε το ανθρώπινο χωρίς να απαρνηθούμε τον ανθρωπισμό.

Ο εξ Αλβανίας ορμώμενος Λουάν Τζούλις (Luan Xhuli, κατά το εύχρηστο site γνωστού βιβλιοπωλείου· μόνον λατινικά αναγνωρίσιμος στη biblionet που, στο «Λουάν Τζούλις», βγάζει «κανένα αποτέλεσμα»!), με πλούσιο ποιητικό έργο και στις δύο γλώσσες, αλβανικά και ελληνικά, κάτοικος Ελλάδας από το 1995, έγινε φέτος 70 ετών.

Τι επέφερε τον θάνατο της γερμανικής γλώσσας, αναρωτήθηκε ο Τζορτζ Στάινερ στο περίφημο έργο του «Γλώσσα και σιωπή» του 1959.

Τη 12η Απριλίου 1963, μια γυναίκα, η Ολγα Ζ., ρίχνει το ενός έτους παιδί της στον Θερμαϊκό. Το 2022 ένας συγγραφέας αρχίζει να αναζητά την ιστορία της.