ΓΛΩΣΣΑ

Εδώ και αρκετές δεκαετίες επανέρχεται στην εκπαιδευτική πολιτική διαρκώς η συζήτηση σχετικά με το πόσο επίκαιρη είναι η μελέτη της αρχαίας ελληνικής γλώσσας στη σημερινή εποχή και ειδικότερα κατά πόσον τα πανεπιστήμια, που λειτουργούν με οικονομοτεχνικά κριτήρια, μπορούν να επωμιστούν την οικονομική επιβάρυνση να εκπαιδεύουν […]

Γεννήθηκε το 2007, πήγε σε Επαγγελματικό Λύκειο, είναι ένας έξυπνος, φιλότιμος νεαρός, που έχει επιλέξει να γίνει ψυκτικός. Οταν με ρώτησε τι δουλειά κάνω και του απάντησα «δημοσιογράφος», το πρόσωπό του φωτίστηκε προς στιγμήν για να σκοτεινιάσει γεμάτο απορίες μόλις διευκρίνισα «σε έντυπο».

Δεν γλιτώσαμε. Στην τελευταία στροφή της χρονιάς, μια ανάσα πριν από το απολυτήριο (του παιδικού σταθμού), ακούσαμε και εμείς τις μαγικές λεξούλες: «Εχετε σκεφτεί την εργοθεραπεία; Μήπως θα τον βοηθούσε ενόψει προνηπίου;». Πώς δεν την είχαμε σκεφτεί. Γινόταν κι αλλιώς;

Ο κύριος Μελανσόν, ηγέτης της γαλλικής αριστεράς, είχε μία ακόμη φαεινή ιδέα. Αυτήν τη φορά στόχος του ήταν η γλώσσα. Ξέρετε για ποιαν μιλάω. Γι’ αυτήν τη γλώσσα που σε συνδυασμό με τα μαθήματα πιάνου περιέγραφε, μάλλον ειρωνικά, τη συμπεριφορά μιας κοινωνικής ομάδας στη χώρα μας. Ενα είδος σουσουδισμού.