ΓΛΩΣΣΑ

Κάποιοι φίλοι της στήλης μού επισήμαναν ότι έχει περάσει αρκετός καιρός αφότου ασχολήθηκα τελευταία φορά με τα προσφιλή μου/τους γλωσσικά, είτε πρόκειται για φάλτσα είτε για αξιοπερίεργα και άλλα φαινόμενα άξια σχολιασμού.

Οταν βλέπεις αγώνα βόλεϊ, σίγουρα θ’ ακούσεις μια ντουζίνα φορές το φρασίδιο «καμπανάκι κινδύνου για την ομάδα δείνα». Κάθε ειδικότητα με το ιδιόλεκτό της και τα αναπόφευκτα κλισέ της. Πότε λοιπόν ακούγεται το καμπανάκι; Οταν πάει για σερβίς ένας ή μία σέρβερ με εξαιρετική ικανότητα στο χτύπημα αυτό, συνήθως ο διαγώνιος ή η διαγώνια.

«”Αμα επιτρέψωσιν οι χρηματικοί πόροι του κράτους”, όριζε το ψήφισμα της Εθνικής Συνελεύσεως Ελλήνων του 1832, σεβαστέ μου εκ Ναυπλίου φίλε, “να κατασκευασθώσιν εκ χαλκού τρεις κολοσσαίοι ανδριάντες, φέροντες τα εμβλήματα της ειρήνης και της φρονήσεως, εξ ων ο εις θέλει σταθή εις Αίγιναν, ο δε κατά την Πελοπόννησον […]

Aνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών επιλέγουν νεολογισμούς και όρους του γλωσσικού συρμού.

Με ποια κριτήρια ανανεώνονται τα ηλεκτρονικά λεξικά της Ελληνικής; Πώς αποφασίζουν οι επιμελητές τους ποιες λέξεις θα κρατήσουν και ποιες θα πετάξουν; Οι λεξικογράφοι απαντούν.

Η λέξη χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά τη δεκαετία του 1700, αλλά το νόημά της πλέον εμπερικλείει κάτι βαθιά σύγχρονο και συχνά… ανησυχητικό.