
Διαπιστώνεται μια εμφανής ασυμμετρία στη μελέτη της κοινής γνώμης όσον αφορά τις γερμανοελληνικές σχέσεις.
Οι διαπιστώσεις που ακολουθούν προέρχονται από μια πρόσφατη συνέντευξη ενός διακεκριμένου αρχιτέκτονα, του Ανδρέα Κούρκουλα: «Η Αθήνα είναι άσχημη γιατί εμείς είμαστε άσχημοι, επειδή δεν είχαμε αστική παιδεία, οι κοινωνικές πιέσεις ήταν μεγάλες και τα στρώματα που την κατοίκησαν δεν είχαν εμπειρία κοινωνικής ζωής».
Πριν από μισό αιώνα, μια ομάδα πολιτικών, συνδικαλιστών και ερευνητών στη Σουηδία είχαν μια πρωτότυπη ιδέα: Γιατί να μη δοθεί το δικαίωμα και στους άνδρες να παίρνουν άδεια από τη δουλειά τους όταν γεννιέται το παιδί τους; Αφενός θα μοιράζονται καλύτερα τις ευθύνες με τη σύντροφό τους και αφετέρου θα δένονται με το μωρό.
Θυμίζουμε –η καταιγιστική αγριότητα της επικαιρότητας το επιβάλλει– ότι η άρση του επικοινωνιακού απορρήτου συνιστά εξαιρετικό μέτρο, του οποίου η ενεργοποίηση αποτελεί ιδιαιτέρως επεμβατικό περιορισμό στο απολύτως απαραβίαστο δικαίωμα που κατοχυρώνεται στο άρθρο 19 του εθνικού Συντάγματος και σε πληθώρα υπερεθνικών ρυθμίσεων.
Ας πιστώσουμε, καλοπροαίρετα, τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη με εκσυγχρονιστικά ένστικτα. Εχει επανειλημμένως διακηρύξει την επιθυμία του να γίνει η Ελλάδα «ευρωπαϊκή χώρα». Γνωρίζουμε τι εννοεί. Οι περισσότεροι συμφωνούμε.
Αν μπει κανείς στην ιστοσελίδα του «αρώματος Τραμπ» (The Trump Fragrance site) διαπιστώνει ότι το Victory έγινε ανάρπαστο τα Χριστούγεννα του 2024. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ επανέρχεται με νέα σειρά Victory 45-47 (οι αριθμοί παραπέμπουν στις θητείες του) για άνδρες και γυναίκες.
Από την ημέρα της ορκωμοσίας του, ο Ντόναλντ Τραμπ έχει δείξει σαφώς την απόλυτη περιφρόνησή του για την τάξη βασισμένη σε κανόνες, που η Αμερική εγκαθίδρυσε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Τώρα αρχίζουμε να αντιλαμβανόμαστε τι σημαίνει στην πράξη αυτό το άνομo «δόγμα Τραμπ».
Τα ερειπωμένα κτίρια της Αθήνας, που τα βλέπει κανείς παντού από το Σύνταγμα ώς την Αχαρνών, κάνουν την ελληνική πρωτεύουσα έναν παρία ανάμεσα στις ευρωπαϊκές πόλεις που ανταγωνίζεται. Τα ερείπια και τα γκράφιτι λένε πολλά για εμάς ως κοινωνία και άλλα τόσα για τον νομικό πολιτισμό μας και την αστική μας συνείδηση.