Τα ψάρια δεν είναι τροφή;
Όταν ο ακτιβισμός χάνει τον στόχο του και ξεχνά τους ανθρώπους που εξαρτώνται από τη θάλασσα.
Όταν ο ακτιβισμός χάνει τον στόχο του και ξεχνά τους ανθρώπους που εξαρτώνται από τη θάλασσα.
Αναμνήσεις, διηγήσεις, συνήθειες και συνταγές σ’ ένα ξεχωριστό υφαντό: το πολίτικο τραπέζι έχει πολλά εθιμοτυπικά φαγητά για τη Μεγάλη Εβδομάδα και το Πάσχα, και μοσχομυρίζει μαχλέπι, μαστίχα και δυόσμο.
Οι γενικότητες τύπου «τι να δεις» και «πού να φας», ως πολύ τουριστικές και πολύ «οριζόντιες», δεν είναι για εμάς. Συνεπώς, περιορίζομαι σε μερικά πρακτικά τιπς, που ίσως διευκολύνουν τη διαμονή και περιπλάνηση στη μαγική χώρα.
Είναι εντυπωσιακό που, όταν το γυρίζεις ανάποδα, όλα τα ζουμιά πέφτουν μέσα στη ζύμη, την ποτίζουν εσωτερικά και το όλον γίνεται πραγματικά ο απόλυτος μεζές.
«Τα γαρδουμπάκια τα έψηνε η γιαγιά το Πάσχα στον ξυλόφουρνο, με ρίγανη, ελαιόλαδο και σκόρδo», θυμάται ο σεφ Άγγελος Μπακόπουλος.
Τραχτές είναι οι πατάτες που τις σπάμε με ένα βαρύ αντικείμενο για να βράσουν ή να ψηθούν γρηγορότερα και πιο ομοιόμορφα, ενώ στο ψήσιμο γίνονται και πιο τραγανές.
Φαγητό της άνοιξης, όταν βγαίνουν στους όχτους τα λεπτά, άγρια σπαράγγια, που εδώ ο σεφ τα μαγειρεύει στην κατσαρόλα με κατσικίσια σπάλα.
Η Αλεξάνδρα Διονά έχει δημιουργήσει μια μικρή κοινότητα που κινείται με αργούς ρυθμούς.
Το αρνάκι με πατάτες είναι το κατεξοχήν κύριο πιάτο στο πασχαλινό τραπέζι της Πόλης, με ένα μικρό κόλπο στο τέλος του ψησίματος, μια θαυμάσια μελωμένη και άφθονη σάλτσα. Έγινε απίθανα τρυφερό και έξοχα αρωματισμένο με φρέσκα μυρωδικά.