ΑΠΟΨΕΙΣ

Είναι η περίοδος που αλλάζει ο πληθυσμός της πόλης. Στο τρόλεϊ 5 τις προάλλες ανέβηκαν κάτι κοπέλες που μιλούσαν παράξενη γλώσσα. Στον ηλεκτρικό έχει Γαλλάκια που κάνουν εκδρομή. Τριγύρω συνεχίζουν η βρώμα και η αφροντισιά. Θα ήθελα να τους έπιανα κουβέντα, η περίεργη. Στα μέσα της Αθήνας, όμως, όταν δεν καβγαδίζουν επιβάτες, επιβάλλεται μια πένθιμη […]

Βάσει των δεικτών ισχύος, οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται σε αρκετά ικανοποιητικό επίπεδο.

Κατά κανόνα τα κόμματα εξουσίας χαρακτηρίζονται από εσωτερικές αντιφάσεις. Ενσωματώνουν, μεταξύ άλλων, δυνάμεις που όντως επιδιώκουν τον λειτουργικό εκσυγχρονισμό του κράτους, καθώς και άλλες που αναπαράγουν παλαιοκομματικές πρακτικές.

Συζητάμε για την πολιτική κουλτούρα της χώρας –για τις περιλάλητες «παθογένειες»– σαν να ήταν τα… βουνά της. Σαν να είναι η αναπόδραστη μοίρα μας. Ομως, η μεταπολιτευτική εμπειρία έχει δείξει ότι οι νοοτροπίες αλλάζουν.

Αυτή η χώρα πρέπει κάποια στιγμή να βρει την ισορροπία ανάμεσα στο παλιό και στο νέο, την ανάπτυξη που βασίζεται σε μεταρρυθμίσεις και στο –θεσμικό ή μη– νταραβέρι, την πολιτική που θυμίζει πρακτικές πολιτικών φυλάρχων και την πολιτική που σέβεται κανόνες και θεσμούς.

«Μετεβλήθη εντός μου και ο ρυθμός του κόσμου» κατά Βιζυηνό. Μπορεί να ακούγεται λίγο υπερβολικό, όμως σας ζητώ να με πιστέψετε. Κάπως έτσι αισθάνομαι με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Ποιος συντηρεί την πελατειακή κουλτούρα; Αυτός που ζητάει το ρουσφέτι ή αυτός που το εκπληρώνει; Η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα; Το μόνο βέβαιο είναι ότι το σύστημα επιζεί επειδή λειτουργεί. Επειδή ικανοποιεί τους δέκτες και τους λήπτες.