Γαστρονομος

5 ημέρες στη Θεσσαλονίκη, καθίσαμε στα θρανία για 40 ολόκληρες ώρες και εκπαιδευτήκαμε στην οργανοληπτική ανάλυση του μελιού. Επιστρέψαμε λίγο πιο σοφοί, και με το χαρτί του πιστοποιημένου γευσιγνώστη.

Η αράχνη είναι ένα πολύ ζουμερό κομμάτι. Με γρήγορο ψήσιμο στο σχαροτήγανο γίνεται μεζές πρώτης τάξεως.

Καταπραϋντική και θρεπτική κοτόσουπα σε μια εύκολη και γρήγορη εκδοχή, με φιλέτο κοτόπουλου, καρότα, πράσο και λεμονοχυμό. Σε λιγότερο από μια ώρα είναι στο τραπέζι.

Και με λίγο αλεύρι μια χαρά γίνονται τα γλυκάδια στο τηγάνι, αλλά με τον τρόπο της σεφ αποκτούν την τέλεια τραγανή κρούστα -το πάνκο δεν κρατάει λάδι- ενώ και το λέμονγκρας τούς πάει πολύ.

Τα αμελέτητα μπορούμε να τα ψήσουμε εύκολα στο γκριλ, αλλά ακόμα και σε σχαροτήγανο, σε δυνατή φωτιά. Δώστε προσοχή στο πώς θα τα κόψετε και θα τα χαράξετε, για να ψηθούν σωστά.

Είναι φαγητό-βάλσαμο. Προτιμάμε έναν συνδυασμό από λαιμό και μπροστινό, κομμάτια με περισσότερο λίπος και με οστό, που δίνουν νοστιμιά, τρυφεράδα στο κρέας και πιο δεμένο ζουμί.

Αυτά τα γεμιστά, είναι θαλασσινά. Τρυφερά, ζουμερά, όλο γεύση και άρωμα. Τα καλαμάρια μπορούμε να τα γεμίσουμε με διάφορα υλικά και να τα σερβίρουμε ως κυρίως πιάτο ή ως μεζέ.

Ο τράγος έχει ρωμαλέα, ασυνήθιστη νοστιμιά. Το «ξηρό» μαρινάρισμα μόνο με κρεμμύδια τον αρωματίζει και τον μαλακώνει. Παραδοσιακά, όπως και άλλα σκληρά, «ζόρικα» κρέατα, ψηνόταν για ώρες στους ξυλόφουρνους, εμείς θα τον ψήσουμε όλη νύχτα στον φούρνου του σπιτιού.

Κάποτε τα κομμάτια με κόκαλο ήταν περιζήτητα· σήμερα τα προσπερνάμε για χάρη του «καθαρού» φιλέτου. Κι όμως, η στηθοπλευρά –με το σωστό ποσοστό κόκαλου και λίπους– δίνει βαθιά γεύση και κρέας που λιώνει στο μαγείρεμα, ακριβώς όπως πρέπει.