ΧΡΕΟΣ

Υπάρχουν υπερφυσικές δυνάμεις που οδηγούν το νέο ελληνικό κράτος από την ίδρυσή του σε διαδοχικές διεθνείς πτωχεύσεις κάθε 30-40 χρόνια, και στον συνακόλουθο ασφυκτικό και οδυνηρό έλεγχο των διεθνών πιστωτών του;

Οι αγορές σήμερα είναι γεμάτες ευκαιρίες, αλλά τα αληθινά καταφύγια σπανίζουν. Πρόσφατα, σε μια κουβέντα με θεσμικό επενδυτή στο Mayfair, άκουσα μια ατάκα που μου έμεινε. «Ευκαιρίες υπάρχουν πολλές, αλλά τα καταφύγια λιγοστεύουν και δεν είναι πια ξεκάθαρα».

Η συζήτηση για το αν χρειάζονται συνταγματικοί περιορισμοί στη δημοσιονομική πολιτική επανέρχεται συχνά στην Ελλάδα, τόσο πριν όσο και μετά την εμπειρία της κρίσης χρέους. Επανήλθε και πάλι μέσω της σχετικής πρότασης του πρωθυπουργού.

Η θέσπιση συνταγματικής ρήτρας για τη διασφάλιση της δημοσιονομικής σταθερότητας έχει δοκιμαστεί σε ορισμένες χώρες, με αμφίσημα αποτελέσματα. Θα επισημάνω ορισμένους προβληματισμούς: 1. Η αρχή της δημοσιονομικής σταθερότητας δεν εξαντλείται στη θέσπιση πλαφόν «ελλείμματα/ΑΕΠ».

Η πρόταση του πρωθυπουργού για εξασφάλιση της δημοσιονομικής ισορροπίας στο νέο Σύνταγμα, ο αντίλογος και η αναγκαιότητα για ρήτρες ευελιξίας.

Ενώ ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ υπέδειξε τον υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο και τον υπουργό Πολέμου Πιτ Χέγκσεθ ως υπεύθυνους για τη νέα διοίκηση της Βενεζουέλας στις 5 Ιανουαρίου 2026, απών από το προσκήνιο έως τώρα είναι ο ίσως σημαντικότερος παράγοντας της αμερικανικής διοίκησης για το μέλλον της χώρας […]