Νέα κρίση, παλιές αδυναμίες
Πώς και πόσο θα επηρεάσει ο πόλεμος στο Ιράν και στη Μέση Ανατολή τη σταθερή πορεία της οικονομίας μας;
Πώς και πόσο θα επηρεάσει ο πόλεμος στο Ιράν και στη Μέση Ανατολή τη σταθερή πορεία της οικονομίας μας;
Στο επίκεντρο της πρόσφατης κυβερνητικής πρωτοβουλίας για την έναρξη διαδικασίας αναθεώρησης συνταγματικών διατάξεων βρίσκεται ένα ζήτημα με ιδιαίτερο πολιτικό και θεσμικό βάρος […]
Υπάρχουν υπερφυσικές δυνάμεις που οδηγούν το νέο ελληνικό κράτος από την ίδρυσή του σε διαδοχικές διεθνείς πτωχεύσεις κάθε 30-40 χρόνια, και στον συνακόλουθο ασφυκτικό και οδυνηρό έλεγχο των διεθνών πιστωτών του;
Οι αγορές σήμερα είναι γεμάτες ευκαιρίες, αλλά τα αληθινά καταφύγια σπανίζουν. Πρόσφατα, σε μια κουβέντα με θεσμικό επενδυτή στο Mayfair, άκουσα μια ατάκα που μου έμεινε. «Ευκαιρίες υπάρχουν πολλές, αλλά τα καταφύγια λιγοστεύουν και δεν είναι πια ξεκάθαρα».
Κινήσεις αποσύνδεσης σε τεχνολογία, πρώτες ύλες, τρόφιμα. Περιορίζονται οι εμπορικές συναλλαγές.
Ακούγεται καλό –και προπαντός φιλελεύθερο– πράγμα ο «δημοσιονομικός κόφτης» που κυκλοφορεί πρωτίστως στις στήλες των μέσων ενημέρωσης. Δεν ξέρουμε τι μορφή θα λάβει, αλλά ο πρωθυπουργός δεν εκστόμισε ποτέ κάτι τέτοιο.
«Οι θεμελιώδεις αξίες της Ευρώπης είναι η ευημερία, η ισότητα, η ελευθερία, η ειρήνη και η δημοκρατία σε ένα βιώσιμο περιβάλλον», έγραφε ο Μ. Ντράγκι στο προοίμιο της έκθεσης που συνέταξε για λογαριασμό της Κομισιόν.
Η συζήτηση για το αν χρειάζονται συνταγματικοί περιορισμοί στη δημοσιονομική πολιτική επανέρχεται συχνά στην Ελλάδα, τόσο πριν όσο και μετά την εμπειρία της κρίσης χρέους. Επανήλθε και πάλι μέσω της σχετικής πρότασης του πρωθυπουργού.
Η θέσπιση συνταγματικής ρήτρας για τη διασφάλιση της δημοσιονομικής σταθερότητας έχει δοκιμαστεί σε ορισμένες χώρες, με αμφίσημα αποτελέσματα. Θα επισημάνω ορισμένους προβληματισμούς: 1. Η αρχή της δημοσιονομικής σταθερότητας δεν εξαντλείται στη θέσπιση πλαφόν «ελλείμματα/ΑΕΠ».