ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ

Η «Ανδρομάχη» της Μαρίας Πρωτόπαππα συγκίνησε τους θεατές στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου.

Τη συναυλία του Διονύση Σαββόπουλου στη Μαλακάσα. Την εμφάνιση του Γιώργου Λούκου στο Φεστιβάλ Αθηνών. Τους Δράκους της Μνουσκίν, επίσης. Θα κρατούσα ακόμη τη συζήτηση για την Ευρώπη και τη Δύση που προκάλεσε η παράσταση του Ουαζντί Μουαουάντ στην Επίδαυρο.

Ο ρόλος του Αγαμέμνονα που ερμηνεύει στην «Ορέστεια» και η σχέση του με τον Θόδωρο Τερζόπουλο.

Ποιες πληγές ανοίγει μια γενοκτονία; Κληρονομείται η ενοχή; Διαιωνίζεται σαν κατάρα; Ποια είναι η θέση της Ευρώπης; Αυτά είναι ορισμένα από τα ερωτήματα που προέκυψαν από την παράσταση «Ο όρκος της Ευρώπης» του Λιβανοκαναδού σκηνοθέτη και συγγραφέα Ουαζντί Μουαουάντ, που έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου. H «Κ» δημοσιεύει δύο διαφορετικές αναγνώσεις.

Απολογισμός με θετικό πρόσημο.

Μια συζήτηση για την παρουσία της Ελληνίδας ηθοποιού δίπλα στην εμβληματική σταρ του γαλλικού σινεμά στο έργο «Ο Όρκος της Ευρώπης» του καταξιωμένου Ουαζντί Μουαουάντ, που θα παρουσιαστεί σε λίγες ημέρες στην Επίδαυρο.

Πριν από δέκα χρόνια η «Κ» φιλοξενούσε ένα ρεπορτάζ για τα 60 χρόνια του Φεστιβάλ Αθηνών με το αιώνιο ερώτημα για τις παραστάσεις της Επιδαύρου: να δοκιμάζονται νέες αναγνώσεις ή όχι;

Λίγο πριν ανέβουν στη Μικρή Επίδαυρο οι μονόλογοι που εμπνεύστηκαν από αρχαία κείμενα, ο Άρης Αλεξανδρής και ο Γιάννης Παλαβός μιλούν για το γράψιμο, την αναγνωρισιμότητα, αλλά και για τη σχέση τους με το σώμα τους.