ΤΡΑΓΟΥΔΙ

Υπήρξε μια θρυλική μορφή της ελληνικής δισκογραφίας, και διακρίθηκε σε έναν επαγγελματικό χώρο που σήμερα πια έχει μια διαφορετική ταυτότητα και αισθητική.

Πριν από δύο εβδομάδες, είδα στον κινηματογράφο «Αστορ», σε ειδική προβολή, το «Pavements» του Αλεξ Ρος Πέρι και θυμήθηκα τους Pavement. Λέω ψέματα. Ποτέ δεν ξέχασα τους Pavement.

Οταν το τυχαίο και το απρόβλεπτο καθορίζουν την ιστορία της μουσικής.

Από τα ξέγνοιαστα παιδικά χρόνια στην Κύπρο μέχρι την εισβολή και από τις μεγάλες πίστες μέχρι τις μικρές μουσικές σκηνές της Αθήνας, ακολουθήσαμε τη γνωστή τραγουδίστρια σε ένα νοσταλγικό ταξίδι.

Επί 45 χρόνια συγκεντρώνει και αρχειοθετεί –ερασιτεχνικά, αλλά συστηματικά– το ελληνικό τραγούδι. Τι έχει μάθει από την καταγραφή 52.600 δίσκων.

Με αφορμή τα καινούργια της τραγούδια, τη συναντήσαμε και γνωρίσαμε έναν ζωντανό άνθρωπο, ένα κορίτσι της εποχής της.

Από τις αρχές του 2000 πολλοί ήταν αυτοί που θέλησαν να επανατοποθετήσουν τον Ουαλό τραγουδιστή στον χάρτη της μουσικής. Ενας απ’ αυτούς είναι ο σκηνοθέτης Μάικ Φίγκις.