ΤΡΑΓΟΥΔΙ

Προτιμά τη σιωπή, παραμένει μουσικά περίεργος και κοιτάζει το μέλλον μέσα από τη ζωγραφική του.

Μια μοναδική μουσική τελετουργία από τη Δυτική Κρήτη, που επιβιώνει μέσα από τη συλλογικότητα, τη μνήμη και τον σεβασμό.

Μία εβδομάδα πριν από το μεγάλο επετειακό λάιβ του στην Τεχνόπολη, ο κομίστας που έγινε ανέλπιστα διάσημος ως μουσικός από την «Ανισόπεδη Ντίσκο», αφηγείται στο «Κ» την ανισόπεδη (φυσικά) διαδρομή του.

Μόνο από τους καλλιτέχνες έρχονται οι αναζωογονητικές αλήθειες. Ημουν στο βιβλιοπωλείο και ξεφύλλιζα ράθυμα χωρίς κανένα πραγματικό ενδιαφέρον το αυτοβιογραφικό «Never» του –τραγουδιστή της δεκαετίας του ’80– Ρικ Αστλεϊ.

Φτιάξαμε δύο τραγούδια στο δικό του στιλ με εφαρμογές ΑΙ, του τα βάλαμε να τα ακούσει, γέλασε κι έπειτα κάναμε μια συζήτηση για το κατά πόσο η μουσική απειλείται ή μπορεί να επωφεληθεί από την τεχνολογία.

Ρομαντικοί, επαναστατικοί, συνυφασμένοι με τα ’90s και την britpop, σημάδεψαν μια ολόκληρη γενιά. Το νέο τους άλμπουμ, «More», αποδεικνύει γιατί η «δεύτερη» ζωή τους έχει νόημα και ουσία.

Δύο εκπρόσωποι της γενιάς Ζ μιλούν για τη θρυλική μπάντα των ’60s και τον Μπράιαν Γουίλσον.

Αν κάποιος έπαιρνε παρουσίες, θα σημείωνε εκείνους που μεγάλωσαν μαζί του. Εκείνους που τον άκουσαν κεφάτο στο Ηρώδειο, όσους τον είδαν πιο πριν στο Μέγαρο Μουσικής, ίσως και αυτούς που διάβασαν την ιστορία της ζωής του στο βιβλίο του.