ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΤΡΑΜΠ

Η ανακοινωθείσα απόφαση των ηγετών του Ηνωμένου Βασιλείου και της Γαλλίας να αναπτύξουν στρατιωτικές δυνάμεις στην Ουκρανία για να αποκλείσουν μία ενδεχόμενη νέα επίθεση της Ρωσίας στο μέλλον δεν πανικόβαλε ασφαλώς τον πρόεδρο της Ρωσίας Πούτιν.

Είναι πολλοί εκείνοι που θέτουν (πλέον δημοσίως) ερωτήματα για την πνευματική υγεία του Αμερικανού προέδρου. Λογικό. Ο Ντόναλντ Τραμπ είναι ο γηραιότερος άνθρωπος που ορκίστηκε μπροστά στο Καπιτώλιο. Την 20ή Ιανουαρίου 2025 ήταν 79 ετών.

Είναι άβολο να γράφεις το πρωί ένα άρθρο και να μη γνωρίζεις αν μέχρι το βράδυ δεν θα έχουν αλλάξει δραματικά οι συνθήκες υπό τις οποίες το έγραψες. Αν δηλαδή ο αναγνώστης θα το προσπεράσει ως ανεπίκαιρο, ως ξεπερασμένο. Αυτά τραβάμε με τον πρόεδρο Τραμπ.

Με αφορμή την αμερικανική επέμβαση στη Βενεζουέλα, πολλοί ισχυρίστηκαν ότι μπαίνουμε σε μια νέα περίοδο διεθνούς αταξίας όπου οι ανίσχυροι θα γίνονται βορά των ισχυρών. Μια στιγμή όμως, δεν ισχύει αυτό από πάντα;

Ζούμε στην εποχή που ο ισχυρότερος άνθρωπος στη Γη, πρόεδρος της μεγαλύτερης στρατιωτικής και οικονομικής δύναμης στην Ιστορία, δηλώνει ότι γι’ αυτόν δεν ισχύει το διεθνές δίκαιο, ότι μοναδικό κριτήριό του είναι «η δική μου ηθική».

Για τους περισσότερους πολίτες των φιλελεύθερων δημοκρατιών, στην Ευρώπη και πέρα από αυτήν, η καταδίκη ενός ξένου δικτάτορα είναι συνήθως εύκολη υπόθεση. Διότι εκεί τα όρια μοιάζουν καθαρά: ακυρωμένες εκλογές, καταστολή πολιτικών αντιπάλων, ανεξέλεγκτη χρήση κρατικής βίας, εξουσία χωρίς λογοδοσία.

Η αυγή του 2026 χαρτογραφεί τη βίαιη ενηλικίωση της διεθνούς κοινότητας σε μια νέα εποχή «εθνικιστικού ρεαλισμού».