Ο άγνωστος Δημαράς
Η μεγάλη σημασία του έργου του Κ. Θ. Δημαρά (1904-1992) δεν χρειάζεται επιχειρήματα για όσους ασχολούνται με τα νεοελληνικά γράμματα.
Η μεγάλη σημασία του έργου του Κ. Θ. Δημαρά (1904-1992) δεν χρειάζεται επιχειρήματα για όσους ασχολούνται με τα νεοελληνικά γράμματα.
«Αν και όχι πάντα τόσο ποιητική όσο το γκολ». Κάτι τέτοιο μόνον ένας διανοούμενος θα μπορούσε να το έχει πει. Και πράγματι το είπε ο Πιερ Πάολο Παζολίνι, μέλος του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος και φανατικός ποδοσφαιρόφιλος.
Ο πόθος της φυγής, το ταξίδι, η αναζήτηση, η εξερεύνηση, το όνειρο, είναι κάποιες από τις πολλές θεματικές που συνθέτουν την ποιητική ιδιοσυστασία του Κώστα Ουράνη.
Είναι μερικοί σπουδαίοι τύποι. Τους βλέπω συνήθως έξω από βιβλιοπωλεία και αίθουσες εκδηλώσεων, στο τέλος ενός λογοτεχνικού απογεύματος. Είναι συγγραφείς, εκδότες, κριτικοί, δημοσιογράφοι, μπλόγκερ. Μάλλον θα υπάρχουν και βιβλιόφιλοι.
«Σήμερα τέλειωσα το ποίημα, αφού έφτυσα αίμα, χωρίς υπερβολή, δουλεύοντας δέκα ώρες την ημέρα!», αναφέρει στο ημερολόγιό του ο ποιητής.
Η ομάδα του «Κ» έκανε την καλοκαιρινή επιλογή της από τις πιο πρόσφατες εκδόσεις της ελληνικής λογοτεχνίας.
Εκθεση με το αρχείο του Τζον Λε Καρέ αποκαλύπτει ότι όχι μόνον σκίτσαρε τους ήρωές του, αλλά έκανε και ενδελεχή έρευνα με συνεντεύξεις και επισκέψεις στο πεδίο.
Η διάσημη Χιλιανή συγγραφέας μιλάει για όλα: για τα παιδικά της χρόνια και τον πατέρα της, που δεν γνώρισε ποτέ, για τον καιρό του πραξικοπήματος, τη γνωριμία της με τον Νερούδα, τα διαζύγια και τους γάμους της, για τον θάνατο της μητέρας και της κόρης της.
Συμπληρώθηκε φέτος ένας αιώνας από την παρθενική εμφάνιση στα γράμματα του Ρόμπερτ Ερβιν Χάουαρντ.