ΘΕΑΤΡΟ

Τα καινούργια τραγούδια και τα βίντεο στο Κέιπ Τάουν, η διπλή σημασία της «ντροπής» και η εμπειρία της μητρότητας, που τη βρίσκει συγκλονιστική.

Η πλατφόρμα του Ertflix έχει δημιουργήσει μια παράδοση που έχουμε εκτιμήσει δεόντως: με αφορμή την απώλεια ενός μεγάλου καλλιτέχνη/δημιουργού ανεβάζει πλούσια αφιερώματα στη ζωή και στο έργο του, αξιοποιώντας τους ατελείωτους αρχειακούς θησαυρούς της δημόσιας τηλεόρασης.

Οι πανεπιστημιακοί ούτε λίγο ούτε πολύ λένε: «Εμείς είμαστε ειδικοί για την πανεπιστημιακή εκπαίδευση, δεν θα μας φάνε το ψωμί οι ηθοποιοί και οι χορευτές».

Δηλώνει κατεξοχήν εικαστικός, στο θέατρο τον βλέπουμε σε μια πειραματική εκδοχή του Τζένη Τζένη, μοιράζεται παλιές ιστορίες για την Κάλλας και τη Μούσχουρη, και μας μιλά για τη γάτα που του άλλαξε τη ζωή.

Η παράσταση «Hλιος με ξιφολόγχες», η Θεσσαλονίκη του Μεσοπολέμου, το πογκρόμ στη συνοικία Κάμπελ, ο φόβος σήμερα.

Ο Σαμ Σέπαρντ, που πολλοί τον περιέγραφαν ως «Ευγένιο Ο’Νηλ ντυμένο καουμπόη», θεωρήθηκε εξαρχής σουρεαλιστικός δραματουργός. Αυτό ισχύει, αλλά εν μέρει.

Ο Χρήστος Βαλαβανίδης, το «πιο παλιό κουρέλι της παρέας», αφήνει πίσω του πλούσιο και αξέχαστο κινηματογραφικό, τηλεοπτικό και (κυρίως) θεατρικό αποτύπωμα.

Η διασκευή του «Εχθρού του λαού» διά χειρός Τόμας Οστερμάιερ έχει γίνει talk of the town.

Πρότυπο καλλιτεχνικής αρτιότητας η παράσταση «Εκείνος που έκλεψε τη μέρα και πλήρωσε τη νύχτα» του Θωμά Μοσχόπουλου.