ΕΚΤΟΣ ΥΛΗΣ

Πριν από δέκα χρόνια η «Κ» φιλοξενούσε ένα ρεπορτάζ για τα 60 χρόνια του Φεστιβάλ Αθηνών με το αιώνιο ερώτημα για τις παραστάσεις της Επιδαύρου: να δοκιμάζονται νέες αναγνώσεις ή όχι;

«Εβγαλε 24 τόνους γάλα και θέλει τα ζώα από 330 να μειωθούν σε 240». «Λοιπόν κοίταξε να σου πω, του (όνομα) θα σ’ το φτιάξω. Αλλά να του πεις να μη γυρίζει και να κοκορεύεται στα καφενεία». Η απολαυστική στιχομυθία αντλείται από το μεγάλο βιβλίο των διαλόγων του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Στη φωτογραφία είναι σκυμμένος και συγκεντρωμένος πάνω από μια κονσόλα και μοιάζει να ελέγχει τις στάθμες του ήχου. Πίσω του αχνοφαίνονται κάποιοι συνεργάτες του.

Αν κάποιος έπαιρνε παρουσίες, θα σημείωνε εκείνους που μεγάλωσαν μαζί του. Εκείνους που τον άκουσαν κεφάτο στο Ηρώδειο, όσους τον είδαν πιο πριν στο Μέγαρο Μουσικής, ίσως και αυτούς που διάβασαν την ιστορία της ζωής του στο βιβλίο του.

Η «Βιριδιάνα» του Λουίς Μπουνιουέλ ήταν η αφορμή για μια επίσκεψη στο Ατενέ, τον θερινό κινηματογράφο στην καρδιά των Πατησίων, στην οδό Λευκωσίας. Το σινεμά έχει μια μεγάλη ιστορία που δεν θα αναλύσουμε εδώ· ας πούμε μόνο ότι άνοιξε για πρώτη φορά το 1965 και έκλεισε το 2003. Μαράθηκε όπως η γύρω περιοχή.

Σε λίγες μέρες συμπληρώνονται δύο χρόνια από την πανηγυρική αθώωσή του. Πέρασαν όμως και σχεδόν δέκα από την άδικη αποπομπή του και τον πόλεμο λάσπης που δέχθηκε.

Μερικές δεκάδες μέτρα από τα περίπτερα της ΔΕΘ που φιλοξενούν την Εκθεση Βιβλίου απέχει το ΑΠΘ – χτίστηκε πάνω στο κατεστραμμένο εβραϊκό νεκροταφείο της πόλης.