ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ 2015

Ο θρίαμβος των ηττημένων, που ακόμη διαρκεί, η χαμένη ευκαιρία των νικητών και η αδυναμία να μελετηθεί εκ των υστέρων ο βίαιος τρόπος διαχείρισης της ελληνικής υπόθεσης.

Η επιλογή του 62% δεν ήταν μόνο έκφραση δυσαρέσκειας. Ήταν και η πίστη ότι υπήρχε η δυνατότητα μιας ριζικής αλλαγής. Η προσδοκία αυτή δεν διαψεύστηκε αμέσως.

Έλλειψη επαγγελματισμού, διγλωσσία, απαξίωση της χώρας στα μάτια της ευρωπαϊκής και της διεθνούς κοινής γνώμης, απελπισία όσων ήθελαν να μας βοηθήσουν: Όσα είχα το θλιβερό προνόμιο να ζήσω από πρώτο χέρι.

Τα αιτήματα του αδιαπραγμάτευτου ευρωπαϊκού προσανατολισμού, της πολιτικής και οικονομικής σταθερότητας, της «κανονικότητας» έμελλε να αποδειχθούν ανθεκτικά και εκλογικά νικηφόρα.

Τι έκανε το πρώτο εξάμηνο του 2015 η Τράπεζα της Ελλάδος. Το κόστος των 85 δισ. ευρώ και τα οδυνηρά μαθήματα που δεν πρέπει ποτέ να ξεχαστούν.

Εκείνο το εξάμηνο δεν αποδείχθηκε τελικώς σημείο καμπής για την κοινωνία συνολικά. Υπήρξε ελάχιστος σοβαρός δημόσιος διάλογος για τα ζητήματα που τέθηκαν. Γιατί;

Πώς δόθηκε η μάχη της βραχύτερης προεκλογικής περιόδου στη Μεταπολίτευση. Τι συζητούσαν –αλλά δεν έλεγαν– οι επιτελείς του «Όχι». Πώς πήγαν όλα στραβά στο «πολυφωνικό» στρατόπεδο του «Ναι».