Ο καθεδρικός ναός της Κολωνίας, μια ιστορία συμβολισμού
Η εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα μας υπενθύμισε πως τέτοιες μέρες Αυγούστου του έτους 1880 αποπερατώθηκε ένα από τα μεγαλύτερα οικοδομικά εγχειρήματα στην ευρωπαϊκή ήπειρο.
Η εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα μας υπενθύμισε πως τέτοιες μέρες Αυγούστου του έτους 1880 αποπερατώθηκε ένα από τα μεγαλύτερα οικοδομικά εγχειρήματα στην ευρωπαϊκή ήπειρο.
Είχα διακρίνει από μακριά την κεραμοσκεπή του, ένα πυργάκι χαμηλό, μέσα σε ανθισμένες περικοκλάδες. Από μακριά ήταν μια αναπάντεχα ρομαντική εικόνα που έδινε όλες εκείνες τις πληροφορίες για το πώς ήταν η κλίμακα και το ύφος της γειτονιάς όταν τα χέρσα οικόπεδα είχαν αρχίσει να χτίζονται.
Οι τολμηρές αστικές αναπλάσεις στην Ευρώπη είναι πλέον γενικευμένες και πολλές από αυτές ταυτίζονται με ριζικές πρωτοβουλίες. Παράδειγμα, η πασίγνωστη και ιστορική Οξφορντ Στριτ στο Λονδίνο που σχεδιάζεται να γίνει πεζόδρομος.
Σε πολλά παλιά σπίτια στις πυκνοχτισμένες αθηναϊκές συνοικίες, στέκομαι να παρατηρήσω, όσο μπορώ να διακρίνω, τις πλαϊνές ή τις πίσω αυλές, που ορισμένες φορές είναι μικροί κήποι με χώμα και δέντρα.
Μάχη με τον χρόνο για να διασωθούν τα κτίσματα-μνημεία αγροτικής αρχιτεκτονικής που οι Τηνιακοί μάστορες έφτιαχναν με ένα σφυρί, υλικά που βρίσκονταν μέσα στα ίδια τα χωράφια, ενώ χρησιμοποιούσαν το μάτι τους για αλφάδι. Μιλούν στην «Κ» εμπνευστές του εγχειρήματος.
Το ενετικό παρελθόν των Χανίων αποκαλύπτεται μέσα από έναν θεματικό περίπατο στην Παλιά Πόλη.
Εκείνα τα καλοκαίρια στη Γλυφάδα που μύριζαν ευκάλυπτο και αντηλιακό έχουν φύγει οριστικά, αλλά να που μια παλιά φωτογραφία σε φέρνει πίσω σε μια εποχή που σήμερα μοιάζει μακρινή. Τα παλιά σπίτια στη Γλυφάδα, όπως και στο Ελληνικό και στη Βούλα, είναι πλέον ελάχιστα, αλλά όσα σώζονται φέρνουν στον νου εκείνα που χάθηκαν.
Η αρχιτεκτονική, το φιλοσοφικό υπόστρωμα, η σημασία των διπόλων.
Kανείς δεν γνωρίζει ποιος τη σχεδίασε. Ομως η λευκή καρέκλα, κατασκευασμένη από πλαστικό μονομπλόκ, η οποία έχει συμπεριληφθεί στα 25 πιο εμβληματικά έπιπλα του αιώνα, στοιχειώνει τα ελληνικά καλοκαίρια μας και εξακολουθεί να ξυπνάει το αίσθημα του ανήκειν που τα συνοδεύει.