Βίκτορ Γιούσενκο στην «Κ»: Η Αλάσκα, αφετηρία για τον ορισμό των «εγγυήσεων ασφαλείας»
Είναι απαραίτητο να δημιουργηθεί μια νέα ευρωπαϊκή πολιτική ασφαλείας, με ένα ενιαίο υπουργείο Αμυνας για τα κράτη-μέλη.
Είναι απαραίτητο να δημιουργηθεί μια νέα ευρωπαϊκή πολιτική ασφαλείας, με ένα ενιαίο υπουργείο Αμυνας για τα κράτη-μέλη.
Το εθνικό συμφέρον υπαγορεύει να διαθέτει η χώρα τους απαιτούμενους ανθρώπινους πόρους προκειμένου να αναπτύσσεται. Καμία πολιτική για το δημογραφικό δεν μπορεί να καλύψει τις άμεσες ανάγκες για εργατικά χέρια. Πρέπει να καθιερωθεί και νόμιμη οδός προσέλκυσης μεταναστών για τους κλάδους που έχουν κενές θέσεις και για όσο χρειάζεται. Με σχέδιο και διαφάνεια.
Τα έχω λίγο μπερδέψει με τους μήνες. Το υπουργείο Παιδείας είχε ανακοινώσει ότι έως τον Ιούλιο τα πανεπιστήμια θα είχαν παρουσιάσει τα σχέδιά τους για την ασφάλεια των χώρων τους. Επρόκειτο περί τελεσιγράφου. Κάτι σαν τα τελεσίγραφα που στέλνει ο Τραμπ στον Πούτιν. Ομως ο Ιούλιος πέρασε και το τελεσίγραφο παρέμεινε τελεσίγραφο. Λογικό. Τον Ιούλιο […]
Προ έξι μηνών, ο «μία έτσι και μία αλλιώς» Ντόναλντ Τραμπ εξέδωσε ντιρεκτίβα με την οποία διέτασσε τους επικεφαλής των κρατικών οργανισμών «να επανεξετάσουν όλες τις χρηματοδοτήσεις προς Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις και να ευθυγραμμίσουν όλες τις μελλοντικές τους αποφάσεις με το συμφέρον των ΗΠΑ και τις προτεραιότητες της κυβέρνησής μου» (Λευκός Οίκος, 6.2.2025). Θυμίζει κάτι; […]
Κι αν το πρώτο κουδούνι είναι και το τελευταίο; Το ερώτημα, πριν από χρόνια, θα ήταν τρομολαγνικό. Εξάλλου, οι νοσταλγικές αναμνήσεις για την «πρώτη μέρα στο σχολείο» μαζί με φωτογραφικά τεκμήρια είναι από τα πιο προσφιλή θέματα στον Τύπο και στα κοινωνικά δίκτυα. Και ύστερα έρχεται η κατάρρευση. Το διαγνωσμένο, οξύ, δημογραφικό πρόβλημα της χώρας […]
Φιλότιμη η προσπάθεια, αλλά το παρελθόν του βαρύ και πρόσφατο. Ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να μας παρουσιάσει τη δική του αλήθεια για τα γεγονότα που ζήσαμε και στα οποία αυτός ήταν ο πρωταγωνιστής. Μόνο που στις δημοκρατίες, για την αλήθεια αποφασίζουν οι πολίτες, καθώς τα αφηγήματα των πολιτικών τίθενται στην κρίση τους. Και ο Αλ. […]
Το επιχείρημα διατυπώνεται υπό μορφήν ερώτησης και μοιάζει εκ πρώτης όψεως αμάχητο: «Εσείς δεν θέλετε να τελειώσει ο πόλεμος;». Το πνεύμα αυτό υπονοεί περισσότερα απ’ όσα εννοεί: Οποιος επιθυμεί πραγματικά τον τερματισμό του πολέμου, οφείλει τάχα να πει «ναι» σε κάθε πρόταση που ενδέχεται να τον επιφέρει· όποιος θέλει στ’ αλήθεια […]
Μια μέρα του Σεπτέμβρη του 1943, ένας υπάλληλος στη γερμανική πρεσβεία στην κατεχόμενη από τους ναζί Κοπεγχάγη έμαθε ότι επίκειται σχέδιο επιβολής στρατιωτικού νόμου στη Δανία, με σκοπό τη σύλληψη ολόκληρου του εβραϊκού πληθυσμού της χώρας και την απέλασή του στα στρατόπεδα συγκέντρωσης της Ανατολής. Ο υπάλληλος λεγόταν Γκέοργκ Φέρντιναντ Ντάκβιτς και το πρώτο πράγμα […]
Ηταν Μάιος του 1821. Η σορός του Ναπολέοντος Βοναπάρτη κειτόταν πάνω στο ανατομικό τραπέζι. Οπως γράφει στο «Vital Organs. A History of the World’s Most Famous Body Parts» (Ζωτικά όργανα. Η ιστορία των πιο διάσημων σημείων του ανθρώπινου σώματος στον κόσμο, εκδ. Wildfire) η συγγραφέας και γιατρός Σούζι Ετζ, δεκαέξι μάρτυρες ήταν παρόντες στη νεκροψία […]