ΑΠΟΨΕΙΣ

Η επιστροφή στην Αθήνα μετά τις καλοκαιρινές διακοπές αποτελεί αφορμή κάθε χρόνο για κάποιου είδους απολογισμό για την κατάσταση στη χώρα. Και δεν μιλάω για τα πάγια προβλήματα του κόσμου, από τη συνεχιζόμενη ακρίβεια ή τα θέματα ασφαλείας που απασχολούν τον πολίτη στην καθημερινότητά του.

Για την Ανοιξη της Πράγας και το βάρβαρο τέλος της έχουν γραφτεί τα πάντα. Κι όμως συνεχίζουμε να τη μνημονεύουμε διότι δεν θα πρέπει να ξεχαστεί, καθώς έβαλε τέλος σε μια γλυκιά αυταπάτη εκατομμυρίων πιστών, οι οποίοι προσδοκούσαν πως η θρησκεία τους μπορεί να εξανθρωπιστεί.

Πάντα μελαγχολικός ο Αύγουστος, μεταξύ της τρέλας των μετακινήσεων και της αποδέσμευσης από την καθημερινότητα. Σε αυτό το σταθερό σημείο του χρόνου και του χώρου μνημονεύουμε αγαπημένους, βλέπουμε πόσο μεγάλωσαν τα παιδιά, οι γηραιότεροι, εμείς. Παρατηρούμε πόσο αλλάζει ο τόπος μας, πού δεν αλλάζει.

Εδώ και αρκετά χρόνια, έχει επικρατήσει η ομιλία του εκάστοτε πρωθυπουργού στα εγκαίνια της Διεθνούς Εκθεσης Θεσσαλονίκης να περιέχει εξαγγελίες νέων παροχών.

Ενα κύμα αλληλεγγύης προς τους Παλαιστινίους έχει ξεσπάσει σε όλη τη χώρα, προκαλώντας αντιπαραθέσεις για τις μορφές που παίρνει. Από τα Χανιά μέχρι τη Σαμοθράκη, φυλλάδια και συνθήματα στρέφονται κατά Ισραηλινών, αμφισβητώντας ακόμη και το δικαίωμά τους να βρίσκονται στην Ελλάδα.