ΑΠΟΨΕΙΣ

Οι υπάλληλοι που διαχειρίζονται δημόσιες υποδομές δεν μπορεί να εκμεταλλεύονται το πόστο τους για να προωθήσουν συντεχνιακά αιτήματά τους. Αυτό ισχύει κατ’ εξοχήν για την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας, το έργο της οποίας άπτεται και ζητημάτων ασφαλείας. Η χώρα έχει πληρώσει ακριβά στο παρελθόν τέτοιες συμπεριφορές. Και δεν πρέπει να γυρίσει σε αυτές.

Είναι το ΠΑΣΟΚ Καρυστιανού; Μπορεί να γίνει Καρυστιανού; Αυτές οι ερωτήσεις επαναλαμβάνονται στον δημόσιο διάλογο, ύστερα από ομιλία της κ. Αννας Διαμαντοπούλου. Ομως δεν έχουν ξεκαθαριστεί τα βασικά. Τι είναι η έννοια «Καρυστιανού»; Είναι κόμμα; Είναι φράξια της Κεντροαριστεράς; Είναι ιδεολογικό ρεύμα; Εξ όσων γνωρίζουμε, η κ. Μαρία Καρυστιανού είναι μια μητέρα που έχασε το […]

Η μέθοδος είναι διαδεδομένη, μπορεί να συμπυκνωθεί σε δύο βήματα: Πρώτο: Κάποιος στοχοποιείται διαδικτυακά για κάτι που λέει δημόσια. Δεύτερο: Χάνει τη δουλειά του ή παραγκωνίζεται και εξουδετερώνεται γιατί η εταιρεία στην οποία δουλεύει υποδέχεται το συντονισμένο πογκρόμ χιλιάδων χρηστών και της στοιχίζει (σε έσοδα). Πλήττεται ίσως και η εικόνα της, αλλά το οικονομικό σκέλος […]

Την προηγούμενη Κυριακή έγραψα στην «Καθημερινή» άρθρο για τον διεθνισμό και το εθνικό συμφέρον. Αναγνώστες μού άσκησαν κριτική λέγοντας πως ήμουν εσκεμμένα ασαφής και ο λόγος μου ήταν στρογγυλεμένος. Ας γίνω, λοιπόν, σαφέστερος σήμερα. Διεθνιστής είναι αυτός που βάζει τα συμφέροντα των Παλαιστινίων πάνω από αυτά της Ελλάδας. Πιο απλά δεν μπορώ να το πω. […]

«Ο Τραμπ είναι απρόβλεπτος!» έλεγαν οι οπαδοί του μόλις επανεξελέγη, και το έλεγαν για καλό. Η δήλωση ερχόταν εν είδει απάντησης στις ανησυχίες πως ένας ηγέτης σαν τον Τραμπ δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ανάχωμα στις απειλές που δέχεται η Δύση από τις απολυταρχικές δυνάμεις έξω από τα φυσικά και πολιτισμικά […]

Δεν ζούμε πια στο 2005, όταν η Google είχε για σύνθημα «don’t be evil». Ξέρουμε πια ότι οι αμερικανικοί κολοσσοί της τεχνολογίας δεν λειτουργούν για το κοινό συμφέρον. Βλέπουμε μπροστά στα μάτια μας, ας πούμε, ότι οι εταιρείες του χώρου, στον αγώνα για να επικρατήσουν στη μάχη της τεχνητής νοημοσύνης, δεν έχουν τον παραμικρό δισταγμό […]

Η Πατρίσια Χάισμιθ μυήθηκε στην ενηλικίωση, τη βιολογική, τη συναισθηματική αλλά και τη λογοτεχνική, στη Νέα Υόρκη από το 1941 έως το 1950. Το είδαμε διατρέχοντας το ογκώδες «Τα ημερολόγια και τα σημειωματάρια της Patricia Highsmith. Τα χρόνια της Νέας Υόρκης, 1941-1950» (μτφρ.: Ανδρέας Αποστολίδης, εκδ. Αγρα). Το 1941 είναι είκοσι χρόνων. Το 1950 είκοσι […]

Υπάρχουν όρια που σε μια ώριμη δημοκρατία θα έπρεπε να είναι αδιαπραγμάτευτα. Προφανώς η χώρα απέχει πολύ από το να θεωρείται μια κανονική δημοκρατία, πόσο μάλλον ώριμη. Ο ανθρώπινος πόνος είναι το πρώτο από αυτά που συνοδεύει μια απώλεια και δεν θα έπρεπε ποτέ να γίνεται αντικείμενο πολιτικής και μικροκομματικής εκμετάλλευσης. Δυστυχώς στη χώρα μας […]