ΑΠΟΨΕΙΣ

Είναι κοινός τόπος ότι η διασπορά αποτελεί ουσιαστικό μέρος του Ελληνισμού, δίνοντας οικουμενική διάσταση στο συγκριτικά μικρό μας έθνος.

Σύμφωνα με μια διαδεδομένη πεποίθηση, οι εργασιακές σχέσεις είναι «παίγνιο μηδενικού αθροίσματος»: για να κερδίσει κάτι η μια πλευρά, πρέπει αναγκαστικά να το χάσει η άλλη. Αυτό πιστεύουν οι περισσότεροι αριστεροί και όλοι οι νεοφιλελεύθεροι. Η ιστορία και η γεωγραφία δείχνουν πόσο λάθος κάνουν.

Επειτα από σχεδόν τέσσερα χρόνια πολέμου υπάρχουν ορισμένα δεδομένα που δεν επιδέχονται εύκολη αμφισβήτηση. Η ρωσική εισβολή δεν προκλήθηκε από κάποια προκλητική ενέργεια της Ουκρανίας.

Σε συμπλήρωση του εξαιρετικού ενθέτου που αφιέρωσε η «Κ» στη δίκη της Νυρεμβέργης την περασμένη Κυριακή (φ. 23/11/2025), θα αναφερθώ σε ένα ελάχιστα γνωστό περιστατικό «ελληνικού ενδιαφέροντος»: την κατάθεση ως μάρτυρα κατηγορίας ενός Ελληνα, του αστικολόγου και μετέπειτα γνωστού καθηγητή της Νομικής Ιωάννη Σόντη (1907-1982).

Εγραψα στο προηγούμενο άρθρο μου («Κ», 23/11/2025), παραπέμποντας στον Βρετανό φιλόσοφο Ρ. Τζ. Κόλινγκγουντ, ότι ο καλλιτέχνης είναι ένα είδος προφήτη.