ΑΠΟΨΕΙΣ

Ο κ. Τσίπρας κατάφερε με το βιβλίο του να στρέψει την πολιτική συζήτηση πάνω του. Οι φορτίσεις που ακόμα προκαλεί αλλά και η έκταση και ένταση των σχετικών συζητήσεων δείχνουν πόσο έντονα έχει χαραχτεί στη συλλογική μας μνήμη η περίοδος που πρωταγωνίστησε.

Πύκνωσαν και πάλι οι διεργασίες για τον πιθανό τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία, ακόμη και για οριστική διευθέτησή του.

Η αναψηλάφηση της Ιστορίας από τους ίδιους τους πρωταγωνιστές της είναι πάντα ωφέλιμη για την εθνική αυτογνωσία, ακόμη και όταν δεν επιχειρείται σε χρονική απόσταση τέτοια που να επιτρέπει ψυχρό αναστοχασμό· ακόμη κι όταν διασταυρώνεται με ενεργές πολιτικές φιλοδοξίες. Ωστόσο, η κοινωνία δεν κοιτάζει πίσω.

Το θρίλερ της Ουκρανίας συνεχίζεται και κανείς μας δεν μπορεί να προβλέψει πότε και πώς θα τελειώσει. Ο πρόεδρος Τραμπ είναι σαφές ότι θα ήθελε να επιβάλει μια συμφωνία αύριο το πρωί, ικανοποιώντας το μεγαλύτερο μέρος των απαιτήσεων του Πούτιν.

Το καλό με τον Πούτιν είναι ότι δεν εννοεί αυτά που λέει. Μία εβδομάδα πριν από την εισβολή στην Ουκρανία η κ. Ζαχάροβα μιλούσε για αστεία υπόθεση. Η Ευρώπη την πίστευε σε αντίθεση με την Αμερική που επέμενε πως επίκειται η εισβολή. Η οποία εντέλει έγινε, απλώς βαφτίστηκε «ειδική στρατιωτική επιχείρηση».

Ο μπαμπάς ήταν ΠΑΣΟΚ ορθόδοξο. Τα μεγάλα αδέλφια ήταν στην ΚΝΕ. Ο μικρός γιος θυμάται την πρώτη του πολιτική συγκέντρωση το 1982, στην επέτειο της μεγάλης νίκης του ΠΑΣΟΚ. Ηταν οκτώ ετών. Τη θυμάται και την περιγράφει περίπου όπως και την πρώτη του φορά στο γήπεδο: Παναθηναϊκός – Πανιώνιος στη Λεωφόρο.

Στις 19 Νοεμβρίου η Αγνή Μπάλτσα είχε τα γενέθλιά της. Πέρυσι, η Κρατική Οπερα της Βιέννης τίμησε τα 80 χρόνια της, τη συνεργασία τους σε περισσότερες από 450 παραστάσεις, τη θρυλική «Κάρμεν», τη μέτζο σοπράνο με «τη μοναδική φωνή τόσο στην τραγωδία όσο και στην κωμωδία».