ΑΠΟΨΕΙΣ

Δεν ζούσε ο Μάνος Χατζιδάκις το 2015, όταν ο Τζίμης Πανούσης ερμήνευσε στην τηλεόραση το τραγούδι του «Ενας ευαίσθητος ληστής» (ΑΝΤ1, 9.12.2015). Υποψιαζόμαστε ότι θα το χειροκροτούσε, κι ας ήταν ένα μόνο θραύσμα από το άλμπουμ «Μυθολογία» (1966). Ο μέγας δημιουργός εκτιμούσε αφάνταστα τον αντισυμβατικό καλλιτέχνη.

Ο ένας έπεσε πάνω σε παρκαρισμένα αυτοκίνητα επιστρέφοντας από κρητικό γλέντι στο σπίτι του, στη Φιλοθέη. Η άλλη κατέληξε στο αυτόφωρο επειδή οδηγούσε χωρίς δίπλωμα και πινακίδες, παραβιάζοντας το όριο ταχύτητας και κατανάλωσης αλκοόλ.

Οι μεγάλοι πολιτικοί που υπηρέτησαν αυτοκρατορίες είχαν μια ιδιαίτερη θεώρηση της Ιστορίας που υπαγορευόταν από τη θέση τους στο παγκόσμιο γίγνεσθαι. Είχαν τη σχέση που έχει ο σκακιστής με τη σκακιέρα και όλα τα πιόνια του.

Μέχρι χθες ήταν αόρατοι. Εγιναν ορατοί μόνο αφότου ανέβηκαν στα τρακτέρ και μπλόκαραν τους δρόμους. Τα προβλήματα που τους εξώθησαν στα μπλόκα, όμως, δεν εμφανίστηκαν αιφνιδίως, ούτε οφείλονταν σε κάποιες αστοχίες της τελευταίας ώρας.

Oταν οι Ευρωπαίοι λιγοψυχούμε, φοβούμενοι πως η μεγάλη μάχη της ενοποίησης χάνεται, είναι χρήσιμο να θυμόμαστε ότι ο κλονισμός αυτός οφείλεται –σε μεγάλο βαθμό– στη συμπαιγνία δύο ανθρώπων των οποίων οι προσωπικότητες και συμπεριφορές είναι εντελώς ασύμβατες με το σημαντικότερο πείραμα ειρηνικής συνύπαρξης που γνώρισε ο κόσμος.