Η «Κ» συνομίλησε με τους συγγραφείς δύο βιβλίων για τον μεσσιανικό ρόλο της και τις απειλές που ελλοχεύουν από τη συγκέντρωση εξουσίας σε επιχειρηματικούς κολοσσούς.
Τις τελευταίες εβδομάδες απλώνονται σύννεφα πολέμου πάνω από την Καραϊβική. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν συγκεντρώσει στην περιοχή περίπου το 10% του στόλου τους, πολεμικά αεροπλάνα, πάνω από 15.000 στρατιώτες, και φαίνεται η στρατιωτική μηχανή τους να προθερμαίνεται για επιχειρήσεις εις βάρος της Βενεζουέλας.
Και μόνο το γεγονός ότι ένας Eλληνας υπουργός διεκδικεί την ηγεσία του Eurogroup αποδεικνύει πόσο έχει αλλάξει η χώρα. Σε μια εποχή που οι δυτικές δημοκρατίες κλυδωνίζονται, η Ελλάδα αποτελεί, παραδόξως για την πολιτική της ιστορία, φωτεινή εξαίρεση.
Το μήνυμα ήταν αναπάντεχο, όσο και «οικείο»: «Με διέγνωσαν και εμένα με καρκίνο του προστάτη. Αγχώθηκα». Η συζήτηση που ακολούθησε επικεντρώθηκε στις καθησυχαστικές στατιστικές, στο παραδοσιακό «δεν μασάμε» και σε διάφορες πρακτικές συμβουλές.
Ο ένας έχει χάσει σε πέντε εκλογικές αναμετρήσεις από τον Μητσοτάκη, όμως εμφανίζεται ως ο μόνος που είναι ικανός να τον κερδίσει στις επόμενες εκλογές. Θα μου πείτε, έχει τους λόγους του. Το βιβλίο του λένε ότι πουλάει καλά και στην παρουσίασή του συμμετείχαν πάνω από 2.000 ακροατές.
Τα σκαλπ δεν ήταν αρκετά. Ο επανερχόμενος ήθελε τις κεφαλές των συντρόφων του ως ζωντανό –όχι ακόμη βαλσαμωμένο– διάκοσμο στο γείσο του εξώστη, την Τετάρτη στο Παλλάς. Ο ίδιος, είπε, δεν έχει μετανιώσει.
Η απογοήτευση και η στενοχώρια στο πρόσωπό της άφηναν ελάχιστα περιθώρια για ενθάρρυνση. Ηταν η δεύτερη φορά φέτος που δεν μπόρεσε να εξασφαλίσει εισιτήριο για ένα θέαμα που ήθελε πολύ, ενώ είχε φροντίσει να πάρει θέση εγκαίρως στην ήδη μεγάλη –αριθμούσε χιλιάδες– ηλεκτρονική ουρά.
Ανεμοι του πολέμου, ως φαίνεται, ταράζουν τον νου κάποιων από τους ηγέτες της Ευρώπης, έπειτα από δεκαετίες ανεμελιάς και αφού πέρασαν τριάντα πέντε χρόνια από την κατάρρευση των κομμουνιστικών καθεστώτων της Ανατολικής Ευρώπης και τη διάλυση της Σοβιετικής Ενώσεως.