ΑΠΟΨΕΙΣ

Μία είναι η ουσία πίσω από το παραπέτασμα των καθησυχαστικών λέξεων ότι ο πόλεμος εντέλει κάτι διευθετεί. Τίποτα δεν διευθετεί.

Η πρόσφατη δήλωση του πρωθυπουργού στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ και στον Αλέξη Παπαχελά ότι «δεν υπάρχουν πια εκπρόθεσμες τροπολογίες», σε πρώτη ανάγνωση, ακούγεται ως μια θεσμική επιτυχία.

Οταν οι πολιτικές εξελίξεις τρέχουν και τα κοινωνικο-οικονομικά δεδομένα είναι ρευστά, είναι δύσκολο για τους πολιτικούς επιστήμονες και τους διεθνολόγους να συγκροτήσουν αξιόπιστη θεωρία για το ερευνητικό τους ερώτημα.

Τίποτα δεν συγκεντρώνει το μυαλό όσο ο πόλεμος. Τίποτα δεν είναι πιο αρχέγονο από τον πόλεμο.

Πώς και πόσο θα επηρεάσει ο πόλεμος στο Ιράν και στη Μέση Ανατολή τη σταθερή πορεία της οικονομίας μας;

Είναι ο Λίβανος εφτάψυχος; Αν αναλογιστούμε τα όσα έχουν συμβεί στη χώρα των κέδρων τα τελευταία 50 χρόνια, δεν θα ήταν υπερβολή να καταλήξουμε σε αυτό το συμπέρασμα.

Το καλοκαίρι του 1996 εμφανίστηκε στην Αθήνα μια πρωτοβουλία με σχοινοτενή τίτλο: «Μέτωπο Λογικής κατά του εθνικισμού για τη διαμόρφωση μιας σύγχρονης εξωτερικής πολιτικής». Hταν μια κίνηση κόντρα στο ρεύμα της εποχής.