Ισλαμοφιλία και αριστερός ολοκληρωτισμός
Α λα μπρατσέτα η Ζωή Κωνσταντοπούλου με τον Ζακ Λικ Μελανσόν στην πρώτη γραμμή της διαδήλωσης κατά της Ισλαμοφοβίας. Ηταν κάποτε, όχι και τόσο παλιά, στο Παρίσι.
Α λα μπρατσέτα η Ζωή Κωνσταντοπούλου με τον Ζακ Λικ Μελανσόν στην πρώτη γραμμή της διαδήλωσης κατά της Ισλαμοφοβίας. Ηταν κάποτε, όχι και τόσο παλιά, στο Παρίσι.
Τίποτα δεν είναι πιο αστείο από τη δυστυχία. Το εγγυώνται οι σπασμοί του μπεκετικού ΠΑΣΟΚ. Το τέλος του παιχνιδιού στο πολύπαθο κόμμα δεν τελειώνει. Διαρκεί. Πολλοί δεν βλέπουν το αστείο.
Στο τέλος, δεν ξέρεις ποια ιδιότητα κόβει το νήμα: του μαικήνα του κινηματογράφου, του παραγωγού ταινιών, του εφοπλιστή, του μαραθωνοδρόμου;
«Το πρόβλημα με την Αμερική είναι πως ο οποιοσδήποτε μπορεί να γίνει πρόεδρος», έλεγε ο Τζορτζ Κάρλιν, ο «πρύτανης των κωμικών της αντικουλτούρας» σε αυτή τη μεγάλη χώρα.
Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο και αυτού του πολέμου είναι η αποτελεσματικότητα των μυστικών υπηρεσιών, πρωτίστως του Ισραήλ, αλλά και των ΗΠΑ.
Από την ελληνική κοινή γνώμη λείπουν πολλές και σημαντικές συναινέσεις, ωστόσο δεν λείπουν κάποιοι θεμελιώδεις κοινοί τόποι, οι οποίοι εμπίπτουν πλέον στα αυτονόητα του συλλογικού ασυνειδήτου.
Οποτε το βλέπω γραμμένο, «Ελλάδα 2.0», και κυρίως όποτε το ακούω, «Ελ-λά-δα-δύο-μη-δέν», ειπωμένο συνήθως στον τόνο του στόμφου που υπηρετούν τα κρατικοκομματικά κανάλια στην αναπόφευκτη προπαγανδιστική τους υπερβολή […]
Οταν ξεκίνησα να γράφω για το «ψηφιδωτό της τρέλας» στο μακρινό 2015, δεν φανταζόμουνα ότι θα έβρισκα θέματα ώστε να φτάσω στην έκτη συνέχεια, η οποία από ό,τι φαίνεται δεν θα είναι η τελευταία. Τι είναι όμως το ψηφιδωτό της τρέλας;
Οι εσωτερικές βεβαιότητες κάνουν τη ζωή πολύ πιο εύκολη, όταν γύρω υπάρχουν μόνο αστάθεια και αταξία.