ΑΠΟΨΕΙΣ

Η διελκυστίνδα με τις διαφορετικές Αρχές της Δυτικής και Ανατολικής Λιβύης συνεχώς εντείνεται. Η εξελισσόμενη εφαρμογή του τουρκολιβυκού μνημονίου και η στυγνή εργαλειοποίηση των μεταναστευτικών ροών καταδεικνύουν το μέγεθος της πρόκλησης που καλείται να αντιμετωπίσει η ελληνική πλευρά.

Σε έναν κόσμο που χαρακτηρίζεται ολοένα και περισσότερο από τον κατακερματισμό και τις κρίσεις, η εκπαίδευση παραμένει μακράν το ισχυρότερο εργαλείο για την ανάπτυξη δεσμών μεταξύ των ανθρώπων.

Ποιος από εμάς φαντάστηκε ότι μπορεί να δει με τα μάτια του τον ελληνικό στρατό να μάχεται στους Βαλκανικούς πολέμους; Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί ότι υπάρχουν κάπου τέτοιες ζωντανές εικόνες και μπορεί να τις κοιτάξει;

Ενας Οργανισμός, στελέχη του οποίου εξετάζονται για εμπλοκή σε μέγα σκάνδαλο κλοπής κοινοτικού χρήματος, κατηγορεί όψιμα την υπάλληλο που αποκάλυψε τις ατασθαλίες και τα πελατειακά παραμάγαζα για «παράβαση εχεμύθειας» και για «ανάξια για υπάλληλο συμπεριφορά», και της επιβάλλει τιμωρία.

Η Λιβύη παραμένει εδώ και χρόνια στο επίκεντρο μιας γεωπολιτικής εξίσωσης που επηρεάζει άμεσα τα ελληνικά συμφέροντα στην Ανατολική Μεσόγειο. Μετά την υπογραφή του τουρκολιβυκού μνημονίου το 2019, η Αθήνα αναζήτησε τρόπους να το αμφισβητήσει ή να περιορίσει τις συνέπειές του.