Εμπρός στον δρόμο που χάραξε η Πορτογαλία
Στους δύσκολους καιρούς της ακρίβειας και της διεθνούς αβεβαιότητας είναι αναμφίβολα καλοδεχούμενη κάθε παροχή της κυβέρνησης προς τους οικονομικά ασθενεστέρους.
Στους δύσκολους καιρούς της ακρίβειας και της διεθνούς αβεβαιότητας είναι αναμφίβολα καλοδεχούμενη κάθε παροχή της κυβέρνησης προς τους οικονομικά ασθενεστέρους.
«Επιστρέφω από την αναγνώρισι στον καταυλισμό. Εκεί βρίσκω τους Αξ/κούς μου αλλόφρονας. Μου αναφέρουν ότι Στρατιώται έφυγαν και ότι τους υπολοίπους τούς κρατούν με χίλια βάσανα. Οτι δεν θέλουν να πολεμήσουν και ότι καθώς μαθαίνουν οι Αξ/κοί πολλών τμημάτων έφυγαν. Μαζύ μ’ αυτούς συγκαταλέγουν τον Μοίραρχο και εμένα.
Η κυβέρνηση δηλώνει περιχαρής ότι θα μειώσει τους φόρους. Ομως αυτό που χρειάζεται δεν είναι η μείωση της φορολογίας, αλλά μια ριζική μεταρρύθμιση του πιο ταξικού φορολογικού συστήματος σε ολόκληρο τον ΟΟΣΑ, που θα προβλέπει μειώσεις αλλά και αυξήσεις φόρων.
Ο ΒΟΑΣ κατάπιε ακέριο το αρνί και τώρα τό ‘χει ρίξει στον ύπνο. Μοιάζει κάπως σαν μεταπασχαλινή διαπίστωση, αλλά όχι.
Το μεγαλειώδες άγαλμα του Μεγαλέξανδρου πάνω στον καλπάζοντα Βουκεφάλα, η ορμή ανθρώπου και ζώου παγωμένη σε μια αιώνια στιγμή, στέκει σαν μέτρο μεταξύ των φιλοδοξιών και της πραγματικότητας της χώρας απ’ όταν στήθηκε στην προκυμαία της Θεσσαλονίκης το 1973.
Οταν ο Φράνκλιν Ντελάνο Ρούζβελτ ορκίστηκε πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών στις 4 Μαρτίου 1933, η Αμερική βρισκόταν στο ναδίρ της Μεγάλης Υφεσης. Το τραπεζικό σύστημα κατέρρεε, η ανεργία άγγιζε το 25% και η απελπισία κυριαρχούσε.
Η απριλιανή δικτατορία του 1967 δεν υπήρξε μια μεμονωμένη αυταρχική παρένθεση. Αντιθέτως, εντασσόταν σε έναν ευρύτερο γεωπολιτικό χώρο που περιλάμβανε και άλλες χώρες της νότιας Ευρώπης, όπως η Ισπανία και η Πορτογαλία.