ΑΠΟΨΕΙΣ

Κάποτε ο υπουργός Αμυνας της Ελληνικής Δημοκρατίας είχε επιχειρήσει να πουλήσει ληγμένα βλήματα στη Σαουδική Αραβία. Η «δουλειά» αποκαλύφθηκε, προκάλεσε σάλο. Ο σάλος σχόλασε μέσα σε δέκα μέρες. Η κυβέρνηση δεν έπεσε γι’ αυτό. Μέχρι τις εκλογές κανείς πια δεν θυμόταν τα βλήματα. Η κυβέρνηση Καραμανλή δεν έπεσε για το Βατοπέδι.

Ποιες είναι οι τρεις λέξεις που σας έρχονται στο μυαλό όταν σκέφτεστε την Ελλάδα; «Θάλασσα, ήλιος, ζεστός καιρός», η πρώτη επιλογή των Γερμανών. «Σουβλάκι, τζατζίκι, φέτα», η δεύτερη. Στην πέμπτη θέση είναι «Ιστορία – Πολιτισμός – Μυθολογία». Στην όγδοη, «Ακρόπολη, Αρχαία Ολυμπία, ναοί». Στην ένατη, «Κρίση, φτώχεια, χρεοκοπία».

Ολες οι πολιτικές δυνάμεις προσέφεραν στον τόπο. Ακόμη και ο ΣΥΡΙΖΑ. Μετά το annus horribilis 2015 η κυβέρνηση του κ. Αλέξη Τσίπρα έβγαλε τη χώρα από τα μνημόνια, επειδή ακριβώς υλοποίησε πιστά το τρίτο και πήρε τα «δύσκολα» για το πελατειακό σύστημα μέτρα.

Την επέτειο των δέκα χρόνων από το δημοψήφισμα – παρωδία με την παρουσία της Μέρκελ στην Αθήνα είναι επόμενο να αναρωτηθεί κανείς, πήραμε τελικά κάποιο μάθημα από την περίοδο των μνημονίων;

Μια επέτειος, εξ ορισμού, προκαλεί εκ των υστέρων κρίσεις και αξιολογήσεις. Η ίδια η έννοια της επετείου παραπέμπει στην αναδρομικότητα.

Ισως έπαιξε ρόλο ότι η τύχη είχε καθοριστική επίδραση: Ο Ζισκάρ ντ’ Εστέν δεν ήθελε να κλείσει την πόρτα στον Πλάτωνα και μπήκαμε στην τότε ΕΟΚ. Ο Γκέρχαρντ Σρέντερ είχε μεγάλο σεβασμό για τον Σημίτη και πίστευε ότι θα διευκολύναμε την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας, οπότε άνοιξε την πόρτα της ΟΝΕ.