ΑΠΟΨΕΙΣ

Η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ τροφοδοτεί τον κυνισμό απέναντι στο πολιτικό σύστημα. Η παλιά Ελλάδα –όπου ο πολιτευτής κινείται σαν μεσάζων με τα λεφτά της Ευρώπης– αποδεικνύεται πολύ ανθεκτική για να πεθάνει. Τι πρέπει να γίνει;

Ενα ερώτημα που δεν έχει απαντηθεί σε σχέση με την ελληνική κρίση είναι τι θα είχε συμβεί αν στην ηγεσία της Ευρώπης βρίσκονταν ηγέτες όπως ο Μιτεράν, ο Σμιτ, ο Κολ ή ο Σιράκ. Θα είχαν χειριστεί την υπόθεση με την ίδια αποφασιστικότητα με την οποία επέβαλαν την ενοποίηση και το ευρώ;

Ο κύριος Μελανσόν, ηγέτης της γαλλικής αριστεράς, είχε μία ακόμη φαεινή ιδέα. Αυτήν τη φορά στόχος του ήταν η γλώσσα. Ξέρετε για ποιαν μιλάω. Γι’ αυτήν τη γλώσσα που σε συνδυασμό με τα μαθήματα πιάνου περιέγραφε, μάλλον ειρωνικά, τη συμπεριφορά μιας κοινωνικής ομάδας στη χώρα μας. Ενα είδος σουσουδισμού.

Κάποτε ο υπουργός Αμυνας της Ελληνικής Δημοκρατίας είχε επιχειρήσει να πουλήσει ληγμένα βλήματα στη Σαουδική Αραβία. Η «δουλειά» αποκαλύφθηκε, προκάλεσε σάλο. Ο σάλος σχόλασε μέσα σε δέκα μέρες. Η κυβέρνηση δεν έπεσε γι’ αυτό. Μέχρι τις εκλογές κανείς πια δεν θυμόταν τα βλήματα. Η κυβέρνηση Καραμανλή δεν έπεσε για το Βατοπέδι.

Ποιες είναι οι τρεις λέξεις που σας έρχονται στο μυαλό όταν σκέφτεστε την Ελλάδα; «Θάλασσα, ήλιος, ζεστός καιρός», η πρώτη επιλογή των Γερμανών. «Σουβλάκι, τζατζίκι, φέτα», η δεύτερη. Στην πέμπτη θέση είναι «Ιστορία – Πολιτισμός – Μυθολογία». Στην όγδοη, «Ακρόπολη, Αρχαία Ολυμπία, ναοί». Στην ένατη, «Κρίση, φτώχεια, χρεοκοπία».

Ολες οι πολιτικές δυνάμεις προσέφεραν στον τόπο. Ακόμη και ο ΣΥΡΙΖΑ. Μετά το annus horribilis 2015 η κυβέρνηση του κ. Αλέξη Τσίπρα έβγαλε τη χώρα από τα μνημόνια, επειδή ακριβώς υλοποίησε πιστά το τρίτο και πήρε τα «δύσκολα» για το πελατειακό σύστημα μέτρα.