ΑΠΟΨΕΙΣ

Το θέμα της στέγασης θα είναι ένα οξύ πρόβλημα και το 2026. Κι αυτό γιατί τη μεγαλύτερη ανησυχία στην Ευρώπη για την εξεύρεση κατοικίας την έχουν οι ελληνικές οικογένειες, όπως δείχνει και το σημερινό ρεπορτάζ της «Κ».

Η στρατηγική σχέση της Ελλάδας με το Ισραήλ κλείνει φέτος 16 χρόνια ζωής. Φτάνει τώρα σε ένα σημείο ενηλικίωσης που θα απαιτήσει δύσκολες αποφάσεις από την κυβέρνηση αλλά και όλη την ελληνική πολιτική ηγεσία. Η σχέση αυτή στηρίχθηκε άλλωστε από όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις και εξασφάλισε μια ευρύτατη όσο και σπάνια συναίνεση.

Πρόκειται για υπόθεση εργασίας. Οπότε, μην την πάρετε κατά γράμμα ούτε πολύ στα σοβαρά.

Επειδή πολλά γράφονται και ακόμη περισσότερα λέγονται περί αριστείας, όπως και για τη διαδικασία της αξιολόγησης, η είδηση, εκπαιδευτικού περιεχομένου, που ακολουθεί θα ενθουσιάσει πολλούς αλλά σε άλλους, φύσει δύσπιστους, εντός και εκτός σχολικών μονάδων, θα εγείρει ερωτήματα.

«Στέλνουμε την αγάπη μας ιδιαίτερα στους ηλικιωμένους για όλα τα χρόνια που αφιέρωσαν στη Βραζιλία», ακούγεται από το ελικόπτερο που πετάει πάνω από μια περιοχή με σπίτια από λαμαρίνες. Εξαρχής, τα πλάνα αποπνέουν κάτι εγκαταλελειμμένο και σκληρό. Δεν είναι η φτώχεια των κατοίκων, αλλά το απάνθρωπο της κρατικής παρουσίας.

Ας είναι η νέα χρονιά έτος της σωφροσύνης και όχι των μεγαλόσχημων στρατηγικών σχεδιασμών, τουλάχιστον στα θέματα της εξωτερικής πολιτικής, όπου η εκάστοτε κυβέρνηση δεν έχει να αντιμετωπίσει κομματικούς αντιπάλους της στη Βουλή ή διαμαρτυρόμενους πολίτες, αλλά συγκροτημένα κράτη με ίδιες επιδιώξεις, εμμονές, ευγενείς ή δόλιες φιλοδοξίες.

«Κάποια από τα αιτήματα των αγροτών είναι εκτός ευρωπαϊκού πλαισίου», είπε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κωστής Χατζηδάκης (ΣΚΑΪ, 19.12.2025). Αληθές. Κάποια είναι και παράλογα. Αλλά, πάλι, σάμπως η ένταξη ενός οργανισμού πληρωμών στην αρχή δημοσίων εσόδων είναι εντός ευρωπαϊκής κανονικότητας;