Κράτος και αγορά
Ενας ιστορικός κύκλος που άνοιξε πριν από 50 χρόνια φαίνεται ότι οδεύει προς το τέλος του.
Ενας ιστορικός κύκλος που άνοιξε πριν από 50 χρόνια φαίνεται ότι οδεύει προς το τέλος του.
Είναι εντελώς πρωτόγνωρο το μποϊκοτάζ σύσσωμης σχεδόν της αντιπολίτευσης (φωτεινή εξαίρεση η Ζωή Κωνσταντοπούλου) στην κηδεία ενός καλλιτέχνη που πραγματικά διαμόρφωσε τον εθνικό μας πολιτισμό για έξι σχεδόν δεκαετίες.
Ενα μυστήριο της ελληνικής κοινωνίας είναι ότι, ενώ υπάρχει εντυπωσιακή ομοιογένεια μεταξύ των Ελλήνων, και ενώ λύθηκαν τα μεγάλα πολιτειακά ζητήματα, δεν χάνουμε ευκαιρία να συγκρουστούμε μεταξύ μας. Η βασιλεία καταργήθηκε· το γλωσσικό ζήτημα λύθηκε· ιδεολογικές διαφορές είναι ελάχιστες·
Στη δημόσια συζήτηση επανέρχεται από καιρού εις καιρόν το ερώτημα κατά πόσον είναι χρήσιμη η ύπαρξη οργάνων στα οποία θα πραγματοποιείται με θεσμικό τρόπο διαβούλευση μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων για μείζονα ζητήματα διπλωματικής στρατηγικής. Η ιδέα δεν είναι καινούργια.
Hρωες και μύθοι χρειάζονται και δημιουργούνται στις μεγάλες ιστορικές κρίσεις και κατεξοχήν στους πολέμους. Στη σύγχρονη εποχή, το κράτος είναι προπαντός εκείνο που εξασφαλίζει προνομιακή μεταχείριση και διάρκεια στους μύθους και τους ήρωες που το ίδιο υιοθετεί. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Δαβάκη.
Η δημόσια συζήτηση γύρω από την ελληνική πρωτοβουλία για την Ανατολική Μεσόγειο φαίνεται να περιορίζεται σχεδόν αποκλειστικά στον καθορισμό των Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών. Ωστόσο, υπάρχει ένα κρίσιμο ζήτημα που απαιτεί μεγαλύτερη προσοχή.