ΑΠΟΨΕΙΣ

Χωρίς να γνωρίζουμε πότε και πώς θα λήξει ο πόλεμος στον Περσικό Κόλπο, αναγκαζόμαστε να κάνουμε σενάρια για να εξετάσουμε πώς η χώρα μας θα αντιμετωπίσει την επόμενη ημέρα.

Τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα βρέθηκε αντιμέτωπη με κρίσεις που μοιράζονται ένα βασικό κοινό χαρακτηριστικό: προήλθαν από εξωτερικούς παράγοντες και εκδηλώθηκαν σε ένα περιβάλλον αυξανόμενης διεθνούς αβεβαιότητας.

Τις μέρες που δολοφονήθηκε ο ηγέτης του Ιράν Αλί Χαμενεΐ και άλλαζαν οι ισορροπίες του κόσμου, εν Ελλάδι προβάραμε ανέμελα κοστούμια για τον καρνάβαλο της Γιουροβίζιον. Αλλά η παραδοξότητα δεν είναι αποκλειστικό μας ιδίωμα.

Παραφράζοντας ελαφρώς τη γνωστή ρήση του Μάρσαλ ΜακΛούαν «το μέσο είναι το μήνυμα», θα λέγαμε ότι έχουμε μπει για τα καλά σε μια εποχή που «το μέσο είναι ο πόλεμος».

Σε κείμενό του στην «Καθημερινή» της 8/3/2026, ο καθηγητής Διομήδης Σπινέλλης γράφει για τους υποψήφιους διδάκτορες –τους νέους ερευνητές που παράγουν πρωτότυπη γνώση–, ότι χρειάζονται σταθερή υποστήριξη με υποτροφίες […]

Στη σκιά του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η ιδέα ενός «νέου κόσμου» δεν εμφανίστηκε απλώς ως ευσεβής πόθος, αλλά ως πολιτικό σχέδιο με θεσμούς και κανόνες.