ΑΠΟΨΕΙΣ

Το 2025 στον κόσμο άλλαξαν όλα. Αλλά στην Ελλάδα δεν άλλαξε τίποτα. Στον κόσμο, η Δύση εξαρθρώνεται από την ανοικονόμητη δύναμη του τραμπισμού. Στην Ελλάδα είμαστε ακόμη στις ευρωεκλογές του 2024.

Η τριμερής συνάντηση Ελλάδος, Κύπρου, Ισραήλ, που πραγματοποιήθηκε στις αρχές της περασμένης εβδομάδος στην Ιερουσαλήμ, είχε όλα τα στοιχεία μεσανατολικής ιδιαιτερότητος.

«Είναι βαθιές οι παθογένειες του κράτους», λέει ο πρωθυπουργός και έχει απόλυτο δίκιο. Ισως να ξεκινούν από την τουρκοκρατία, αυτήν που τόσα και τόσα προβλήματα δικαιολόγησε στη σύγχρονη Νεοελληνική Ιστορία. Μπήκε στο αίμα μας –ή με φροϋδικούς όρους στο υποσυνείδητό μας– η μπαγαποντιά.

Τα όσα έζησαν στα μπλόκα των εθνικών οδών οι πολίτες που έφυγαν τις γιορτές για να πάνε στην επαρχία δεν έχουν προηγούμενο. Και αποτελούν ντροπή για μια ευρωπαϊκή χώρα. Οχι μόνο γιατί οι νόμοι πρέπει να τηρούνται από όλους, και αυτό δεν ίσχυσε για τους αγρότες.

Η ουσιαστικότερη τομή, εντός του πλαισίου της Μεταπολίτευσης, είναι η προ ∆ιαδικτύου περίοδος (π.∆.) και η μετά ∆ιαδίκτυο (μ.∆.). Τυχεροί όσοι πολιτικοί ηγέτες έζησαν και δραστηριοποιήθηκαν στην π.Δ. εποχή.

Μία παράμετρος που θα βαρύνει στις οικονομικές εξελίξεις το 2026 είναι η ολοκλήρωση της λειτουργίας του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας (ΤΑΑ), πρακτικά στα τέλη του πρώτου εξαμήνου.

Το πιο δύσκολο όταν κοιτάς το μέλλον από τη σκοπιά της πολύ μικρής κλίμακας, όπως είναι ένας χρόνος, είναι να ξεχωρίσεις τις επιφανειακές από τις τεκτονικές αλλαγές. Συχνά οι τεκτονικές αλλαγές καταγράφονται σε ειδήσεις που περνούν απαρατήρητες.