Στη συντροφιά τεράτων: Πρωινός καφές με τη Nussbaum

Φανταστείτε ότι είναι νωρίς το πρωί και βρίσκεστε σε μία υγρή πανεπιστημιούπολη με κισσούς και παλιομοδίτικα κτίρια. Τα πατώματα είναι ξύλινα, τα δωμάτια μελέτης σαν κελιά μοναστηριού. Νιώθετε παγιδευμένη σ’ ένα πρόγραμμα σπουδών υπερβολικά πρακτικό. Μαθαίνετε λογιστική, νομικά, ιατρική. Κάτι χειροπιαστό, χρήσιμο. Καλά τα πάτε σε όλα αυτά. Ομως, θέλετε να βρείτε κάποιον να τον ρωτήσετε επιτέλους «πώς να ζήσω τη ζωή μου;», «τι αποφάσεις να πάρω;», «πειράζει αν κάνω λάθη;» «θα ευτυχήσω;» και τέτοια. Ντρέπεστε να ρωτήσετε όντως κάποιον, κι όλοι γύρω σας μοιάζουν να παθιάζονται με πολύ πρακτικά ζητήματα (τύπου φορολογικό δίκαιο).

Διαβάστε Περισσότερα