Πολη

Υπάρχει μια αίσθηση δροσιάς και σιωπής που σε τυλίγει όταν περνάς μια είσοδο πολυκατοικίας στην Αθήνα.

Ενα από τα πιο γοητευτικά σπίτια της Αθήνας βρισκόταν στη γωνία Πατησίων και Χαλκοκονδύλη. Αν μιλάμε σήμερα γι’ αυτό, είναι γιατί έχει γεννηθεί μια νέα ανάγκη σύνδεσης με το αστικό παρελθόν της πόλης, όπως και μια επιθυμία αναβάπτισης της ιδέας της Αθήνας.

Το «ραντεβού στου Μπακάκου» ηχούσε οικείο για πολλές δεκαετίες στα αυτιά Αθηναίων και επαρχιωτών.

Η Νέα Ιωνία είναι σαν μια ήπειρος από μόνη της μέσα στην Αθήνα. Διαβάζω σε ένα ρεπορτάζ του 1935, δημοσιευμένο στην «Καθημερινή», τις εντυπώσεις του υπογράφοντος Δ. Σ. Δεβάρη, ότι η Νέα Ιωνία έχει την αίσθηση μιας επαρχιακής πόλης, η οποία προσεγγίζεται μετά από ένα ολόκληρο ταξίδι.

Σε ποιους δρόμους θα απαγορευτεί η κυκλοφορία, οι ζώνες με όριο ταχύτητας τα 6 χιλιόμετρα την ώρα, η δημιουργία θέσεων στάθμευσης. H Μάρω Ευαγγελίδου, αντιδήμαρχος Αστικής Αναζωογόνησης και Ανθεκτικότητας και ο Κωνσταντίνος Κουρέτας, συγκοινωνιολόγος – μηχανικός, μιλούν στην «Κ» για τα βασικά σημεία του κανονιστικού σχεδίου που ετοιμάζει ο δήμος.

Τι εντύπωση να έκαναν άραγε στην εποχή τους, πριν από 100 χρόνια, τα δίδυμα σπίτια στην οδό Ιουλιανού 15 – 15Α;

Στα στενά δρομάκια του κέντρου, εκεί όπου δεν μπορούν να παρκάρουν αυτοκίνητα, «πλαγιοδετούν» παρανόμως (σε στυλ πλεούμενου σε μόλο) χιλιάδες μηχανάκια στη σειρά. Είναι τόσο ασφυκτικά στοιβαγμένα μεταξύ τους, που είναι ανθρωπίνως αδύνατον να ανέβει κανείς στο πεζοδρόμιο χωρίς να σκοντάψει σε κάποια εξάτμιση.

Δυο βήματα από το Γκάζι και τον σταθμό μετρό του Κεραμεικού, ανάμεσα στις γραμμές του τρένου και στη Σπύρου Πάτση, και πριν φτάσουμε στην Ιερά Οδό, εκτείνεται ένα κομμάτι της παλιάς συνοικίας του Βοτανικού. Είναι μια άλλη Αθήνα, μακριά από την Αθήνα της δημοσιότητας.

Στην πίσω όψη του νέου Πύργου του Πειραιά, νιώθεις να επιστρέφεις σε εκείνη τη γνώριμη πόλη που είχες αφήσει.