Και πάλι χωρίς σχέδιο αρμενίζουμε

Ανοίγεις το παράθυρο στο πρωινό νησιωτικό φως και η εκτυφλωτική εικόνα ορμάει επιθετικά καταπάνω σου: τα, μια σταλιά, άσπρα σπίτια έγιναν πέλαγος που φούσκωσε γρήγορα κι απλώθηκε ξεχειλίζοντας τον τόπο. Τον τόπο; Ποιον τόπο; Τα λευκό τηγάνι με τη μυρμηγκιά των πάσης φύσεως κτισμάτων έχει καταπιεί τα πάντα έως το κύμα. Ηταν σωσίβιο στην κρίση. […]

Διαβάστε Περισσότερα