Βαθιά στην άβυσσο: Η ανακάλυψη του «σκοτεινού οξυγόνου» από επιστήμονες στα 4.000 μέτρα κάτω από τη θάλασσα

Κρυμμένη ανάμεσα στη Χαβάη και τη δυτική ακτή του Μεξικού, η Ζώνη Κλάριον-Κλίπερτον (CCZ) του Ειρηνικού Ωκεανού εκτείνεται σε 4,5 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα και είναι γνωστή τόσο για την πλούσια θαλάσσια ζωή της όσο και για τα πολυμεταλλικά οζίδια της, που περιέχουν νικέλιο, μαγγάνιο, χαλκό και κοβάλτιο, υλικά απαραίτητα για τις μπαταρίες μας. Ωστόσο, μια νέα μελέτη δείχνει ότι αυτά τα οζίδια παράγουν οξυγόνο σε βάθη 4.000 μέτρων, σε μέρη όπου το φως του ήλιου δεν φτάνει ποτέ.

Ονομάζοντας το αυτό το οξυγόνο «σκοτεινό», οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι η διαδικασία παραγωγής του μπορεί να έχει σημαντικές επιπτώσεις στην κατανόησή μας για την προέλευση της ζωής στη Γη. Το οξυγόνο αυτό δεν εξαρτάται από τον ήλιο και αναγκάζει την επιστημονική κοινότητα να επανεξετάσει τις θεωρίες για την αερόβια ζωή, ειδικά όταν αναλογίζουμε άλλους πλανήτες και φεγγάρια στο ηλιακό μας σύστημα.

Ο Βρετανός ερευνητής Andrew Sweetman, επικεφαλής της μελέτης που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature Geoscience, έχει παρατηρήσει ότι τα πολυμεταλλικά οζίδια δρουν σαν φυσικές «γεωμπαταρίες», διαχωρίζοντας υδρογόνο και οξυγόνο από το θαλασσινό νερό μέσω μιας διαδικασίας ηλεκτρόλυσης.

Ωστόσο, η ανακάλυψη αυτή έχει προκαλέσει έντονες συζητήσεις σχετικά με την εξόρυξη των οζιδίων. Ενώ οι εταιρείες υποστηρίζουν ότι τα οζίδια είναι η λύση για την ενεργειακή μετάβαση, 25 χώρες ζητούν τη θέσπιση ενός μορατόριουμ από τη Διεθνή Αρχή Θαλάσσιου Βυθού, προκειμένου να προστατευθούν οι θαλάσσιες οικοσυστημικές λειτουργίες.

Η ανακάλυψη αυτή μας υπενθυμίζει τη σημασία της διατήρησης των ωκεανών και τους κινδύνους που εγκυμονεί η ελλιπής κατανόηση των οικοσυστημάτων τους, ιδίως όσον αφορά τις επιπτώσεις της εξόρυξης. Βρισκόμαστε σε ένα κρίσιμο σημείο για το μέλλον των θαλασσών μας.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο στην techmaniacs.gr.

Επιμέλεια ροής: Greca 99,4 | Ακούστε μας live εδώ.