Ανοικτή επιστολή για την «111»: Ερωτήματα προς την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας μετά την καθίζηση στη Δίβρη

Ζητήματα διαχείρισης, ευθύνης και αναπτυξιακού σχεδιασμού θέτει ανοιχτή επιστολή προς την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας με αφορμή την πρόσφατη καθίζηση στην Εθνική Οδό Πατρών – Τριπόλεως (111), στο ύψος της Δίβρης, η οποία έχει διακόψει την κυκλοφορία στον οδικό άξονα.

Στην επιστολή επισημαίνεται ότι τα φαινόμενα διάβρωσης και καθίζησης δεν ήταν άγνωστα στην τοπική κοινωνία και τίθεται το ερώτημα εάν υπήρχαν τεχνικές εκθέσεις ή υπηρεσιακές αναφορές που προειδοποιούσαν για την εξέλιξη του προβλήματος. Παράλληλα, ζητούνται διευκρινίσεις για το εάν είχαν καταγραφεί προειδοποιητικά σημάδια και γιατί δεν προχώρησαν έγκαιρα ουσιαστικές παρεμβάσεις πρόληψης.

Στην επιστολή γίνεται επίσης αναφορά στο ζήτημα αρμοδιοτήτων, καθώς επισημαίνεται ότι το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών έχει δηλώσει αναρμόδιο για τη διαχείριση του συγκεκριμένου οδικού άξονα, ενώ η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας καλείται να δώσει λύση σε ένα πρόβλημα που αφορά δρόμο εθνικής σημασίας.

Αναλυτικά στην επιστολή αναφέρονται τα εξής: 

«Η πρόσφατη καθίζηση στην Εθνική Οδό Πατρών–Τριπόλεως (111), στο ύψος της Δίβρης, δεν αποτέλεσε αιφνιδιασμό για την τοπική κοινωνία. Αντιθέτως, ανέδειξε με τον πιο σκληρό τρόπο ένα πρόβλημα γνωστό εδώ και χρόνια.

1. Από πότε ήταν σε γνώση της Περιφέρειας τα φαινόμενα διάβρωσης και καθίζησης;

Υπήρξαν:

• τεχνικές εκθέσεις;
• υπηρεσιακές αναφορές;
• καταγεγραμμένα προειδοποιητικά σημάδια που αγνοήθηκαν;

Και αν ναι, γιατί δεν προχώρησαν έγκαιρα ουσιαστικές παρεμβάσεις πρόληψης, αλλά περιοριστήκατε σε επιφανειακές λύσεις συντήρησης;

2. Τι ακριβώς σημαίνει το περιβόητο «lifting» της 111;

Σε δημοσίευμα της εφημερίδας Πελοπόννησος (Αύγουστος 2025) γίνεται λόγος για επερχόμενο «lifting» της Εθνικής Οδού 111 και για στοίχημα αναβάθμισης των οδικών υποδομών.

Ζητούνται σαφείς απαντήσεις:

• Το «lifting» αφορά ουσιαστικό επανασχεδιασμό και νέα χάραξη;
• Ή πρόκειται για παρεμβάσεις πάνω στην ήδη υπάρχουσα οδό, την πρακτική που εφαρμόζεται εδώ και δεκαετίες χωρίς να λύνει τα δομικά προβλήματα;

Διότι η ανακύκλωση των ίδιων λύσεων δεν συνιστά αναβάθμιση. Συνιστά παράταση του ίδιου προβλήματος σε έναν εθνικής σημασίας οδικό άξονα, ο οποίος:

• συνδέει πρωτεύουσες νομών διαφορετικών περιφερειακών ενοτήτων,
• αποτελεί βασικό διαπεριφερειακό διάδρομο,
• και λειτουργεί ως ένας από τους ελάχιστους αναπτυξιακούς μοχλούς της ορεινής Αχαΐας, Ηλείας και Αρκαδίας.

Η αναπτυξιακή προοπτική μιας ορεινής περιοχής δεν μπορεί και δεν πρέπει να στηρίζεται σε προσωρινές ή επιφανειακές παρεμβάσεις.

3. Ο «νέος δρόμος» των 200 μέτρων είναι λύση ή μετάθεση του προβλήματος;

Με πρόσφατες ανακοινώσεις έγινε γνωστό ότι στο σημείο της καθίζησης προβλέπεται η κατασκευή νέου δρόμου μήκους περίπου 200 μέτρων.

Εύλογα προκύπτουν τα εξής ερωτήματα:

• Πρόκειταιγια μόνιμη λύση ή για προσωρινή παράκαμψη ανάγκης;
• Έχει προηγηθεί συνολική γεωτεχνική μελέτη για την ευρύτερη περιοχή;
• Πώς διασφαλίζεται ότι το ίδιο φαινόμενο δεν θα εμφανιστεί λίγα μέτρα παρακάτω;

Η αποσπασματική αντιμετώπιση ενός δομικού προβλήματος δεν το επιλύει. Απλώς το μετακινεί το πρόβλημα. Ιδίως όταν, λίγα μόλις μέτρα παρακάτω, παρατηρούνται τα ίδια μορφολογικά και γεωλογικά χαρακτηριστικά που οδήγησαν στην παρούσα κατάρρευση του οδοστρώματος.

4. Ποιος έχει, τελικά, την ευθύνη;

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών δηλώνει αναρμόδιο για την κατάσταση της Εθνικής Οδού Πατρών–Τριπόλεως, ενώ η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας φαίνεται να αναζητά λύση για μια καθίζηση λίγων μόλις μέτρων, η οποία όμως έχει διακόψει πλήρως τη λειτουργία ενός κρίσιμου οδικού άξονα εδώ και μια εβδομάδα.

Όταν, λοιπον,  το Υπουργείο δηλώνει αναρμόδιο και η Περιφέρεια περιορίζεται σε χρονοβόρες και  αποσπασματικές παρεμβάσεις, γεννάται εύλογα το ερώτημα:

• Ποιος τελικά φέρει την ευθύνη για έναν οδικό άξονα εθνικής σημασίας;

5. Ανάπτυξη ορεινών περιοχών χωρίς ασφαλείς δρόμους δεν υπάρχει

Η ανάπτυξη της ορεινής περιοχής των Καλαβρύτων δεν μπορεί να στηριχθεί:

• σε δρόμους πρόχειρων παρεμβάσεων,
• σε γέφυρες της δεκαετίας του ’30 χωρίς σαφή ενημέρωση για τη στατική τους επάρκεια,
• σε λύσεις που αντιμετωπίζουν την ασφάλεια ως δευτερεύον ζήτημα.

Η οδική υποδομή δεν είναι πολυτέλεια.

Είναι προϋπόθεση ζωής, ασφάλειας και ανάπτυξης.

Ιδίως για τα ορεινά χωριά της Αχαΐας και της Ηλείας, τα οποία βρίσκονται ήδη σε σημαντική απόσταση από μεγάλα νοσοκομεία και εξυπηρετούνται από Κέντρα Υγείας που συχνά υπολειτουργούν.

Σε τέτοιες περιοχές, η καθυστέρηση ή η αδυναμία ασφαλούς μετακίνησης δεν αποτελεί απλώς ζήτημα ταλαιπωρίας· μπορεί να μετατραπεί σε ζήτημα άμεσου κινδύνου για την ανθρώπινη ζωή.

Οι κάτοικοι των ορεινών περιοχών και όσοι μετακινούνται καθημερινά στην ΕΟ 111 δεν μπορούν να συνεχίσουν να ζουν με την ανασφάλεια ως κανονικότητα.

Δεν μπορούν να θυσιάζονται διαρκώς στο όνομα της «προσαρμογής» και του «εξορθολογισμού».

Ιδίως όταν ένας τέτοιος «εξορθολογισμός» έρχεται σε αντίθεση με το πνεύμα και το γράμμα του Άρθρου 174 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο προβλέπει ρητά ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη-μέλη οφείλουν να μειώνουν τις ανισότητες μεταξύ περιφερειών και να στηρίζουν ιδιαίτερα τις ορεινές και μειονεκτικές περιοχές.

Η εγκατάλειψη βασικών υποδομών σε ορεινές περιοχές δεν συνιστά εξορθολογισμό.

Συνιστά διεύρυνση των ανισοτήτων.

Η καθίζηση στη Δίβρη δεν αποτελεί απλώς ένα τεχνικό ζήτημα.

Αποτελεί πολιτικό ζήτημα ισότητας, ασφάλειας και σεβασμού προς τον τόπο.

Και αυτή τη φορά, η ευθύνη δεν μπορεί να καλυφθεί με ημίμετρα και πρόσκαιρες παρεμβάσεις».

Pelop Ειδησεις – Τελευταίες Ειδήσεις και νέα από τη Πάτρα, την Ελλάδα – Ανοικτή επιστολή για την «111»: Ερωτήματα προς την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας μετά την καθίζηση στη Δίβρη

Διαβάστε Περισσότερα